Football Culturist

  Το 1976 είναι η χρονιά κατά την οποία άρχισε η ιστορία της μετεωρικής ανόδου της Γουότφορντ από την αφάνεια της Division 4 στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος της Division one. Ήταν η χρονιά που είδε μια νέα ιδιοκτησία στο Vicarage Road, καθώς ο Αντιπρόεδρος και διά βίου οπαδός του συλλόγου Elton John αγόρασε το κλαμπ. Ο εμβληματικός τραγουδιστής βρέθηκε μπροστά σε μια κρίσιμη απόφαση έχοντας απολύσει τον προηγούμενο προπονητή Mike Keen. Ποιον θα προσλάμβανε; παρά τις συνομιλίες με τον θρυλικό αρχηγό της Αγγλίας και νικητή του Παγκοσμίου Κυπέλλου Bobby Moore, ο Elton John τον σνόμπαρε για τον Graham Taylor: το νεαρό και σχετικά άγνωστο προπονητή της Λίνκολν Σίτι. Αυτό που συνέβη στη συνέχεια είναι μια από τις πιο αξιοσημείωτες ιστορίες του Αγγλικού ποδοσφαίρου. Μέσα σε μόλις πέντε χρόνια η Γουότφορντ πέτυχε μια αξιοσημείωτη ανάβαση από τη τελευταία κατηγορία του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στη παραλίγο κατάκτηση της τωρινής Premier League, όπου το 1982/83, στην πρώτη τους σεζόν στην ...

  Όταν μιλάμε για ποδόσφαιρο εκτός των μεγάλων πρωταθλημάτων της Ευρώπης, το Ελβετικό μπορεί να λάβει μόνο μια παροδική αναφορά.  Η πρόκριση στη φάση των ομίλων του Champions League θα ήταν ένα τεράστιο επίτευγμα, όπως επίσης ορισμένες από τις Ελβετικές ομάδες στο Europa League θα έχριζαν τη φάση των νοκ άουτ μετά τα Χριστούγεννα ως σαφή δείκτη επιτυχίας σε μια χρονιά. Από την εισαγωγή της Swiss Super League το 2003, η Βασιλεία έχει κυριαρχήσει πλήρως στο εσωτερικό με έντεκα πρωταθλήματα σε 19 χρόνια, συμπεριλαμβανομένων οκτώ σερί από το 2010 έως το 2017. Ωστόσο η δεύτερη και η τρίτη θέση (οι πολυπόθητες θέσεις του Europa League) διεκδικούνται σθεναρά με μια ολόκληρη σειρά από συλλόγους τα τελευταία 20 περίπου χρόνια. Οι Γιουνγκ Μπόις, Γκρασχόπερς, Τουν, Σιόν, Σερβέτ, Ζυρίχη, Λουγκάνο, Λουκέρνη και Σεντ Γκάλεν είναι όλοι σύλλογοι που έχουν τερματίσει στις τρεις πρώτες θέσεις της Super League τον τελευταίο καιρό. Ωστόσο είναι ο τελευταίος σύλλογος σε αυτή τη λίστα, η FC Σεντ Γκ...

  Το Γερμανικό ποδοσφαιρικό τοπίο είναι γεμάτο από ομάδες που αγωνίστηκαν στο υψηλότερο επίπεδο πριν εξαφανιστούν στις μικρές και ερασιτεχνικές κατηγορίες.  Οι Ροτ Βάις Έσσεν, Κίκερς Στουτγάρδης, Τασμανία Μπερλίν και Βούπερταλ έχουν παίξει στην Bundesliga και τώρα αγωνίζονται σε περιφερειακά πρωταθλήματα. Κανένας σύλλογος όμως δεν έχει πέσει τόσο χαμηλά όσο η Μπορούσια Νοινκίρχρεν. Στα μέσα της δεκαετίας του 1900, η ​​πόλη Νοινκίρχρεν στο Σάαρλαντ γνώρισε άνθηση ως αποτέλεσμα της βιομηχανίας άνθρακα και σιδήρου. Η ποδοσφαιρική ομάδα της, η Μπορούσια Νοινκίρχρεν ήταν μια σχετικά επιτυχημένη ομάδα. Φιναλίστ του κυπέλλου το 1959, τρεις φορές διεκδικήτρια στα τελικά του Γερμανικού πρωταθλήματος μεταξύ του 1959 και του 1963 και ομάδα της Bundesliga για τρεις χρονιές στα μέσα της δεκαετίας του '60. Στην κορυφαία κατηγορία υποδέχθηκε τις Μπορούσια Ντόρτμουντ, Μπάγερν Μονάχου και Άιντραχτ Φρανκφούρτης μπροστά σε 25.000 κόσμο. Η ομάδα παίζει στο υπέροχο Ellenfeldstadion. Άνοιξε το 1912...

  Για να παραφράσουμε τον χαρακτήρα του Mr. White, που υποδύθηκε ο Tom Hanks στο «That Thing You Do!», ήταν τα πάντα ένα θαύμα.  Μια παλιά ιστορία, αλλά μια γνωστή ιστορία. Για όλα τα εξωαγωνιστικά οικονομικά παραπτώματα της Καλαί, σε μια σύντομη και λαμπερή στιγμή το 2000 ήταν η μεγαλύτερη ιστορία στο Γαλλικό ποδόσφαιρο. Αυτό συνέβη έως ότου η Εθνική ομάδα στέφθηκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης εκείνο το καλοκαίρι στο Βέλγιο. Μια φανταχτερή περίοδος για το Γαλλικό ποδόσφαιρο δύο χρόνια μετά τη δόξα του Μουντιάλ. Ωστόσο αυτή είναι μια άλλη ιστορία, η ιστορία του απόλυτου αουτσάιντερ, των ερασιτεχνών της Καλαί RUFC. Η πιο εκπληκτική πτυχή αυτής της ιστορίας είναι ότι στην πραγματικότητα, η Καλαί RUFC δεν είναι ένας επιτυχημένος ποδοσφαιρικός σύλλογος. Δεν είχαν καμία ιδιαίτερη επιτυχία πριν από εκείνο το γεγονός και δεν θα είχαν ούτε και μετά. Στο πρώτο έτος της νέας χιλιετίας η ομάδα από την πόλη που ήταν πιο διάσημη για τους ανθρώπους που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από αυτήν, μάγευε ένα...

  Η Σουίντον Τάουν εισχώρησε στην επαγγελματική πυραμίδα της Football League το 1920. Η καλύτερη θέση της στο πρωτάθλημα ήταν το 1970 όταν τερμάτισε πέμπτη στη Division two (νυν Championship).  Δεν είχε παίξει ποτέ στην κορυφαία κατηγορία του Αγγλικού ποδοσφαίρου. Όμως η πρόοδος κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 έμοιαζε ότι θα τελείωνε την αναμονή της. Η νίκη στο τελικό των πλέι οφ της δεύτερης κατηγορίας εναντίον της Σάντερλαντ στο Wembley το 1990 το επιβεβαίωσε. Ή όχι; Αντί να πανηγυρίζουν την άνοδο στη κορυφαία κατηγορία του Αγγλικού ποδοσφαίρου, υπέστησαν δύο υποβιβασμούς στα δικαστικά έδρανα  και έπρεπε να προσπαθήσουν ξανά. Γιατί; πάμε να δούμε την ιστορία τους. Brian Hillier Ο πρώτος μας χαρακτήρας είναι ο Brian Hillier. Ένας τοπικός επιχειρηματίας και δια βίου υποστηρικτής της Σουίντον Τάουν. Το 1984 εξελέγη Πρόεδρος. Εκείνη την εποχή μαράζωναν στην Division 4 (τώρα League Two). Υποβιβάστηκαν εκεί για πρώτη φορά το 1982. Ο Hillier είχε σχέδια να επαναφέρει τι...

  Όταν κάθομαι να γράψω ένα άρθρο αναζητώ μανιωδώς ιστοσελίδες μέχρι που κάτι νοσταλγικό μου κεντρίσει το ενδιαφέρον. Ωστόσο για να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό, η ιδέα του συγκεκριμένου άρθρου μου ήρθε μέσω του Football Manager. Οφείλω να ομολογήσω ότι είμαι λίγο σπασίκλας με το Football Manager από τα σχολικά μου χρόνια. Πριν δέκα χρόνια ένας συγκεκριμένος παίκτης έκανε το ξεπέταγμα του και είχε τρομερά ποσοστά για να τον αγοράσεις στο save στην επίθεση της ομάδας σου: Ο Lacina Traoré. Ναι, εκείνος που πέρασε ένα φεγγάρι και από τη Premier League για να αγωνιστεί με τη φανέλα της Έβερτον. Ο Ιβοριανός παίζει ακόμα και σήμερα για τη Βαρζίμ στη δεύτερη κατηγορία της Πορτογαλίας. Ταλαιπωρημένος από τραυματισμούς, η καριέρα του Traore δεν έφτασε ποτέ στα ύψη του εικονικού εαυτού του στο Football Manager. Αν και σε όλη την καριέρα του έχει συγκεντρώσει το συνολικό ποσό μεταγραφής των 30,5 εκατομμυρίων λιρών, τα μισά από αυτά προέρχονται από τη Ρωσική Ανζί Μαχάτσκαλα. Τώρα πάμε να αναλύσου...