Γουότφορντ: Η "μελωδική μπαλάντα" του Elton John και του Graham Taylor

 

Το 1976 είναι η χρονιά κατά την οποία άρχισε η ιστορία της μετεωρικής ανόδου της Γουότφορντ από την αφάνεια της Division 4 στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος της Division one.

Ήταν η χρονιά που είδε μια νέα ιδιοκτησία στο Vicarage Road, καθώς ο Αντιπρόεδρος και διά βίου οπαδός του συλλόγου Elton John αγόρασε το κλαμπ. Ο εμβληματικός τραγουδιστής βρέθηκε μπροστά σε μια κρίσιμη απόφαση έχοντας απολύσει τον προηγούμενο προπονητή Mike Keen. Ποιον θα προσλάμβανε; παρά τις συνομιλίες με τον θρυλικό αρχηγό της Αγγλίας και νικητή του Παγκοσμίου Κυπέλλου Bobby Moore, ο Elton John τον σνόμπαρε για τον Graham Taylor: το νεαρό και σχετικά άγνωστο προπονητή της Λίνκολν Σίτι.

Αυτό που συνέβη στη συνέχεια είναι μια από τις πιο αξιοσημείωτες ιστορίες του Αγγλικού ποδοσφαίρου.

Μέσα σε μόλις πέντε χρόνια η Γουότφορντ πέτυχε μια αξιοσημείωτη ανάβαση από τη τελευταία κατηγορία του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στη παραλίγο κατάκτηση της τωρινής Premier League, όπου το 1982/83, στην πρώτη τους σεζόν στην Division one πάλεψε με τη Λίβερπουλ και υπέκυψε στη δεύτερη θέση. Το παραμυθένιο τέλος της απίστευτης ιστορίας της Γουότφορντ δεν ήρθε ποτέ ακριβώς, με τις "σφήκες" να φτάνουν και στο τελικό του κυπέλλου Αγγλίας το 1984 όπου λύγισαν από την Έβερτον.

Πώς στο καλό όμως μια τόσο απίθανη συνεργασία παρήγαγε μια τόσο επική περιπέτεια για όλους τους εμπλεκόμενους στο κλαμπ της Γουότφορντ;

1977

Τον Ιούνιο του 1977 ο Elton John έδιωξε τον Mike Keen ο οποίος είχε αναλάβει ως παίκτης-προπονητής το 1973, αφού οι ελπίδες της Γουότφορντ για άνοδο είχαν ξεθωριάσει. Έμεινε να ψάχνει για έναν νέο προπονητή που θα εκπλήρωνε τις υψηλές φιλοδοξίες του για τον σύλλογο.

Ο Bobby Moore ήταν το φαβορί για τη δουλειά με τον νικητή του Παγκοσμίου Κυπέλλου να θέλει να ξεκινήσει μια προπονητική καριέρα. Ακολούθησαν συνομιλίες μεταξύ του Elton John και του Bobby Moore και το ζευγάρι φέρεται να έδωσε τα χέρια σε μια συμφωνία η οποία στη συνέχεια δεν υλοποιήθηκε ποτέ, μιας και ορισμένοι από τους διοικούντες της Γουότφορντ εξέφρασαν ανησυχίες σχετικά με τις γνώσεις του Moore για τη Division 4.

Ο Elton John αποφάσισε να διορίσει έναν νεαρό προπονητή που γνώριζε και κατανοούσε τις χαμηλότερες κατηγορίες του Αγγλικού ποδοσφαίρου και αφού ρώτησε τον πρώην προπονητή της Εθνικής Αγγλίας Don Revie, βρήκε τον άνθρωπο του.

Ο άνδρας που επιλέχθηκε ήταν ο Graham Taylor: ένας νεαρός προπονητής που είχε κερδίσει την Division 4 με τη Λίνκολν Σίτι το 1976 και συνδέθηκε στενά με την ανάληψη της Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον της Division one. Ο John είπε στον Taylor το φιλόδοξο όνειρό του να παίξει η Γουότφορντ στην Ευρώπη και ο Taylor πείστηκε να έρθει στο Vicarage Road. Δημιουργήθηκε μια νέα συνεργασία, μια συνεργασία που θα διαμόρφωνε τις τύχες της Γουότφορντ την επόμενη δεκαετία.

1977-78

Στη πρώτη γεμάτη χρονιά  του Graham Taylor ως επικεφαλής η Γουότφορντ προβιβάστηκε στην Division 3 με την πρώτη προσπάθεια καθώς κέρδισε την Division 4.

Υπήρχε ένα άλλο νέο πρόσωπο στο Vicarage Road εκείνη τη σεζόν, καθώς το δίδυμο Taylor και John υποστηρίχθηκε από τον πρώην προπονητή της Άρσεναλ, Bertie Mee, ο οποίος εντάχθηκε στους Χόρνετς ως βοηθός προπονητή.

Ενώ ορισμένες από τις πιο αφηρημένες συνήθειες του John - όπως το να κάθεται στο σκάψιμο πάγκο - απογοήτευαν τον Taylor, το ζευγάρι μπόρεσε να δημιουργήσει μια εξαιρετική σχέση με τον επιβλητικό ροκ σταρ και τον προπονητή να φτιάχνουν μια εξαιρετική φιλική και επαγγελματική σχέση.

Στον αγωνιστικό χώρο η Γουότφορντ χρησιμοποιούσε παίκτες όπως ο Steve Sherwood, ο Ian Bolton, ο Ross Jenkins και ο Luther Blissett που όλοι τους πρόκειται να παίξουν στην Division one.

Η απόφαση του John να προσλάβει τον Taylor αντί του Moore αποδείχτηκε σωστή με τον Taylor να οδηγεί τους Χόρνετς στην κορυφή του πρωταθλήματος καθώς η Γουότφορντ αναδείχτηκε πρωταθλήτρια.

1978-79

Η Γουότφορντ μετά βίας κατάφερε να συνηθίσει τη ζωή στην Division 3 πριν βρεθεί στη Division 2.

Μόνο μια χρονιά στην τρίτη Κατηγορία - τη σεζόν 1978-79 - ήταν αρκετή για την ομάδα του Taylor να πετύχει συνεχόμενες ανόδους και να φτάσει στη Division 2.

Εκείνη τη σεζόν είδαμε επίσης τη Γουότφορντ να μπαίνει στον ποδοσφαιρικό χάρτη με μια πορεία σοκ έως τα ημιτελικά του League cup.

Η ομάδα του Taylor είχε ήδη πετύχει μια νίκη-σοκ επί της Νιούκαστλ Γιουνάιτεντ, πριν αντιμετωπίσει τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Old Trafford στον επόμενο γύρο. Παρά το γεγονός ότι έχανε με 1-0 στο ημίχρονο, δύο γκολ του Blisset έδωσαν στους Χόρνετς μια περίφημη ανατροπή - πρόκριση. Η Γουότφορντ πέρασε στα ημιτελικά της διοργάνωσης πριν αποκλειστεί τελικά από τη Νότιγχαμ Φόρεστ.

Στο πρωτάθλημα τα πάντα θα κρίνονταν στη τελευταία αγωνιστική της σεζόν – έναν αγώνα εναντίον της Χαλ Σίτι – και η Γουότφορντ χρειαζόταν μια νίκη για να εξασφαλίσει την άνοδο. Ακολούθησε το θριαμβευτικό 4-0 και μέσα σε δύο χρόνια, ο Taylor πήρε τη Γουότφορντ από την τέταρτη κατηγορία και την οδήγησε στη δεύτερη. Το όνειρο του Elton John γινόταν όλο και πιο ρεαλιστικό.

1981-82

Έπειτα από τις δύο πρώτες χρονιές ο Taylor αντιμετώπισε την πρώτη του πραγματική πρόκληση στη Division 2 με την πρώτη χρονιά της Γουότφορντ μετά την άνοδο –το 1979-80 – τερματίζοντας στη 18η θέση.

Την επόμενη χρονιά παρατηρήθηκε βελτίωση καθώς η Γουότφορντ τερμάτισε ένατη με τη συνεισφορά των νέων μεταγραφών στο πρόσωπο του πρώην μέσου της Άρσεναλ Pat Rice και του πρώην επιθετικού των Spurs, Jerry Armstrong.

Ωστόσο ενόψει της σεζόν 1981-82, ο Taylor θα πραγματοποιούσε την καλύτερη μεταγραφή της καριέρας του χάρη στη πληροφορία ενός ταξιτζή που είχε εντοπίσει έναν νεαρό παίκτη να παίζει σε ένα δημόσιο πάρκο. Αυτός ο παίκτης δεν ήταν άλλος από τον John Barnes.

Με τον Barnes να προστίθεται στο πλευρό του Taylor, η Γουότφορντ παρουσιάστηκε έτοιμη να διεκδικήσει την άνοδο στην Division one.

Η νίκη με 2-0 επί της Ρέξαμ τον Μάιο ήταν το αποτέλεσμα που σφράγισε την άνοδο. Η Γουότφορντ θα προβιβαζόταν για πρώτη φορά στην ιστορία της στη κορυφαία κατηγορία.

Ο πρόεδρος δεν δήλωσε παρών στο Vicarage Road το βράδυ που εξασφαλίστηκε η άνοδος. Έκανε περιοδεία στη Νορβηγία όμως είχε φύγει νωρίς από τη σκηνή για να ακούσει την εξέλιξη του αγώνα  πριν τηλεφωνήσει στην ομάδα για να τους συγχαρεί. Τα λόγια του συγκεκριμένα προς τον Graham Taylor ήταν: "Τα καταφέραμε Graham. Τα καταφέραμε."

1982-83

Έχοντας φτάσει στη μεγάλη σκηνή, θα ήταν εύκολο να πει κανείς οτι η ιστορία της Γουότφορντ θα τελειώσει εκεί, με τους Χόρνετς να κατακρίνονται για τις «παλαιολιθικές» τακτικές τους με τις μακρινές μπαλιές και πολλούς να περιμένουν να πέφτει κατευθείαν από τη Division one.

Επιπλέον, ο Taylor είχε πάρει την κάπως ριψοκίνδυνη απόφαση να μην υπογράψει νέους παίκτες το καλοκαίρι και να διατηρήσει την πίστη στην ομάδα που πήρε την άνοδο από τη Division 2, παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία των παικτών δεν είχαν εμπειρία στην κορυφαία κατηγορία.

Ωστόσο η Γουότφορντ ενισχυμένη από τα γκολ του Luther Blissett που ολοκλήρωσε τη χρονιά ως πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 27 τέρματα, απέδειξε ότι οι επικριτές της έκαναν λάθος και θα γελούσαν τελευταίοι καθώς κυριαρχούσαν στη Division one.

Τα ξεχωριστά αποτελέσματα περιελάμβαναν το σφυροκόπημα της Σάντερλαντ με 8-0 και τις εκτός έδρας νίκες σε Άρσεναλ και Τότεναμ, με την ομάδα του Taylor να προσφέρει διασκεδαστικό ποδόσφαιρο καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν.

Μόνο η πρωταθλήτρια Αγγλίας και Ευρώπης Λίβερπουλ προσπέρασε τη Γουότφορντ καθώς τερμάτισε δεύτερη και προκρίθηκαν στο Κύπελλο UEFA. Το όνειρο του Elton John έγινε πραγματικότητα: η Γουότφορντ θα έπαιζε στην Ευρώπη την επόμενη χρονιά. Έκτοτε, καμία ομάδα που προβιβάστηκε δεν τερμάτισε υψηλότερα στην κορυφαία κατηγορία.

Οι ατομικές εμφανίσεις του Luther Blissett εκείνη τη σεζόν τον οδήγησαν στη Μίλαν για ένα εκατομμύριο λίρες. Πέντε χρόνια νωρίτερα έπαιζε στην τέταρτη Κατηγορία.

1983-84

Την επόμενη χρονιά η Γουότφορντ ξεκίνησε την ευρωπαϊκή της περιπέτεια, φτάνοντας στον τρίτο γύρο του Κυπέλλου UEFA πριν αποκλειστεί από τη Σπάρτα Πράγας.

Λόγω αρκετών τραυματισμών και των νέων παικτών που δεν κατάφεραν να προσαρμοστούν, η φόρμα της Γουότφορντ έπεσε αν και κατά τη διάρκεια της σεζόν κατάφεραν να απομακρυνθούν εύκολα από τη ζώνη του υποβιβασμού.

Η σεζόν 1983/84 δεν αφορούσε την επίδοση τους στο πρωτάθλημα, ήταν η ιστορία της πορείας τους έως τον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας. Η Γουότφορντ άφησε έξω κατά σειρά τις Λούτον Τάουν, Τσάρλτον, Μπράιτον, Μπέρμιγχαμ και Πλίμουθ για να φτάσει στον τελικό όπου αντιμετώπισε την Έβερτον του Howard Kendall.

Οι Χόρνετς έμειναν χωρίς τον αρχηγό τους Wilf Rostron, ο οποίος είχε πάρει τη κόκκινη κάρτα τρεις εβδομάδες πριν από τον τελικό, οπότε θα έχανε τον αγώνα.

Πριν από τον αγώνα, ο Elton John έβαλε τα κλάματα όταν έπαιξε το «Abide with Me». Δυστυχώς θα έπεφταν περισσότερα δάκρυα από τους οπαδούς της Γουότφορντ μετά τον αγώνα, καθώς τα γκολ των Sharp και Gray χάρισαν το κύπελλο στην Έβερτον και η Γουότφορντ του Taylor βίωσε μια γλυκόπικρη περίσταση στο Wembley.

Θα ήταν το ιδανικό φινάλε στην παραμυθένια περιπέτεια της Γουότφορντ υπό τον Taylor και τον John, αλλά δυστυχώς όμως δεν έμελλε να είναι. Εξακολουθεί όμως να έχει γραφτεί μια μεγάλη ιστορία για το πώς η Γουότφορντ πήγε από την Τέταρτη Κατηγορία στο Wembley και τον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας.

1997-2002 - «Στέκομαι ακόμα όρθιος»

Ο Taylor άφησε τη Γουότφορντ το 1987 για να διαχειριστεί την Άστον Βίλα μετά από 10 χρόνια στο πάγκο του Λονδρέζικου συλλόγου. Ο John διόρισε τον Dave Bassett ως διάδοχο του Taylor προτού τον απολύσει λίγο μετά με τη Γουότφορντ να υποβιβάζεται στη δεύτερη κατηγορία το 1988.

Ο John πούλησε τον σύλλογο το 1990, ενώ ο Graham Taylor διένυσε μια ανεπιτυχή περίοδο ως προπονητής της Εθνικής Αγγλίας.

Ωστόσο η ιστορία δεν τελειώνει εδώ, καθώς το 1996 ο John αγόρασε ξανά το κλαμπ και διόρισε ξανά τον Taylor. Ακόμη και ο Taylor δεν μπόρεσε να γλιτώσει τη Γουότφορντ από τον υποβιβασμό στην τρίτη κατηγορία, ωστόσο ανέλαβε ξανά ως προπονητής το 1997 με τον John να ελπίζει ότι θα μπορούσαν να τα «καταφέρουν ξανά από την αρχή».

Είναι αξιοσημείωτο ότι το δίδυμο πέτυχε το ίδιο απίστευτο κατόρθωμα διαδοχικών προβιβασμών για να επιστρέψει πλέον στη  Premier League το 1999, 17 χρόνια αφότου ο Taylor κατεύθυνε τη Γουότφορντ στην Division one.

Ο Taylor αποσύρθηκε το 2001 και ένα χρόνο αργότερα ο John παραιτήθηκε για τελευταία φορά, αν και έκτοτε παραμένει επίτιμος πρόεδρος του συλλόγου.

Ο Graham Taylor αφιέρωσε ένα κεφάλαιο της αυτοβιογραφίας του στη φιλία του με τον Elton John, με τον ίδιο να μας αφήνει δυστυχώς το 2017.

Νομίζω ότι θα περάσει πολύς καιρός μέχρι να ξανασυμβεί μια άλλη ιστορία τόσο απίστευτη όσο εκείνη του Taylor και του John στη Γουότφορντ.