Καλαί RUFC: Οι ερασιτέχνες που παραλίγο να σοκάρουν όλη τη Γαλλία

 

Για να παραφράσουμε τον χαρακτήρα του Mr. White, που υποδύθηκε ο Tom Hanks στο «That Thing You Do!», ήταν τα πάντα ένα θαύμα. 

Μια παλιά ιστορία, αλλά μια γνωστή ιστορία. Για όλα τα εξωαγωνιστικά οικονομικά παραπτώματα της Καλαί, σε μια σύντομη και λαμπερή στιγμή το 2000 ήταν η μεγαλύτερη ιστορία στο Γαλλικό ποδόσφαιρο.

Αυτό συνέβη έως ότου η Εθνική ομάδα στέφθηκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης εκείνο το καλοκαίρι στο Βέλγιο. Μια φανταχτερή περίοδος για το Γαλλικό ποδόσφαιρο δύο χρόνια μετά τη δόξα του Μουντιάλ. Ωστόσο αυτή είναι μια άλλη ιστορία, η ιστορία του απόλυτου αουτσάιντερ, των ερασιτεχνών της Καλαί RUFC.

Η πιο εκπληκτική πτυχή αυτής της ιστορίας είναι ότι στην πραγματικότητα, η Καλαί RUFC δεν είναι ένας επιτυχημένος ποδοσφαιρικός σύλλογος. Δεν είχαν καμία ιδιαίτερη επιτυχία πριν από εκείνο το γεγονός και δεν θα είχαν ούτε και μετά. Στο πρώτο έτος της νέας χιλιετίας η ομάδα από την πόλη που ήταν πιο διάσημη για τους ανθρώπους που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από αυτήν, μάγευε ένα τρελό ποδοσφαιρικό Έθνος καθώς έφτασε στο ζενίθ του Κύπελλο Γαλλίας.

Οι διοργανώσεις Κυπέλλου είναι παραδόξως οι καλύτερες ευκαιρίες για μια έκπληξη όσον αφορά τις ποδοσφαιρικές Ομοσπονδίες. Μια νοκ-άουτ διοργάνωση επιτρέπει σε μια μικρή ομάδα να αντιμετωπίσει μια μεγάλη της πρώτης κατηγορίας μερικές φορές στο δικό της γήπεδο. Στη Γαλλία οι αναμετρήσεις ολοκληρώνονται την ίδια μέρα, κάτι που εξαλείφει την ηθική νίκη μιας ισοπαλίας στα ενενήντα λεπτά και έναν επαναληπτικό αγώνα που θα αποφέρει σημαντικά κέρδη.

Μια εναλλακτική λύση στις παραδοσιακές κληρώσεις στα κύπελλα θα ήταν η ομάδα  μεγαλύτερης κατηγορίας ή καλύτερης βαθμολογικής κατάταξης να παίζει εκτός έδρας όπως συμβαίνει εν πολλοίς στη Γερμανία.

Ωστόσο σε μια τέτοια περίπτωση θα έπρεπε μια καθιερωμένη ομάδα να αντέξει και να βιώσει ένα περιβάλλον στο οποίο συνήθως δεν θα ήταν συνηθισμένη: γήπεδα που δεν έχουν πράσινο χρώμα ή απαλότητα, οπαδοί κοντά στον αγωνιστικό χώρο που τρομοκρατούν έναν υπερπληρωμένο επαγγελματία για κάθε λάθος του και ανοιχτές εξέδρες, που επιτρέπουν τα ζιζάνια να προσγειώνονται στο έδαφος και το κρύο να απορροφάται από μια πληθώρα στρωμάτων και σκουπιδιών.

Θα ήταν επίσης αμέλεια να μην αναφέρουμε τα αποδυτήρια μιας ομάδας χαμηλότερης κατηγορίας χωρίς θέρμανση, όπου τα αεράκια κρατούν το κρύο μέσα και τη ζέστη έξω ακολουθούμενα από τα κρύα ντους μετά τον αγώνα. Πολλοί παίκτες της ελίτ δεν θα ήξεραν τι τους χτύπησε.

Στο Κύπελλο Αγγλίας όλα αυτά τα χρόνια πολλές ομάδες έχουν κάνει σπουδαίες πορείες με αποκορύφωμα μια γενναία ήττα στα ημιτελικά, όπως η Τσέστερφιλντ το 1997 και η Γουίκομπ Γουόντερερς το 2001.

Η πιο πρόσφατη μη μεγάλη δύναμη που κατέκτησε το Κύπελλο Αγγλίας είναι η Γουίγκαν Αθλέτικ που επικράτησε της Μάντσεστερ Σίτι το 2013. Η Μάντσεστερ Σίτι ήταν και είναι ένας από τους πλουσιότερους συλλόγους στον κόσμο, ενώ οι Latics χρηματοδοτήθηκαν από τον Dave Wilson, έναν γνωστό επιχειρηματία που ήταν ιδιοκτήτης καταστημάτων DW Sports και έχτισε τον πλούτο του στη βορειοδυτική Αγγλία. Αγόρασε το κλαμπ της πόλης του και το οδήγησε στο καταπληκτικό θρίαμβο του Wembley χάρη στην κεφαλιά του Ben Watson στη τελευταία φάση. Ωστόσο καμία από αυτές τις ιστορίες μεγάλου θριάμβου δεν πλησιάζει εκείνης της Καλαί.

Η Καλαί έγραψε τη δικιά της ιστορία αφήνοντας έξω δύο ομάδες της Ligue 1 στη πορεία για τον τελικό του Stade de France. Για τη μετέπειτα κυπελλούχο Ναντ ήταν το τρίτο Coupe de France που σήμαινε επίσης ότι υπερασπίστηκε με επιτυχία το τρόπαιο που πήρε το 1999. Την επόμενη χρονιά ανέβηκαν το σκαλοπάτι της δόξας του κυπέλλου για να πανηγυρίσουν το όγδοο πρωτάθλημα στην ιστορία τους, ενώ πριν λίγους μήνες σήκωσε το τέταρτο κύπελλο για να καταγράφει ως το πιο πρόσφατο επίτευγμα τους.

Η περίφημη πορεία της Καλαί έως το τελικό στις 7 Μαΐου του 2000 άρχισε να διαμορφώνεται στη φάση των "16", με μια νίκη στα πέναλτι απέναντι στις Κάννες. Η Καλαί επικράτησε με 4-1 στα πέναλτι μετά το 1-1 σε κανονική διάρκεια και παράταση. Κατά ειρωνικό τρόπο τα "καναρίνια" άρχισαν  μια ιστορία που δεν μπορούσες να πιστέψεις ότι θα εμφανιζόταν στην ασημένια οθόνη, ενάντια στην ομάδα της κινηματογραφικής Κρουασέ.

Στα προημιτελικά, και πάλι επωφελούμενοι από την εντός έδρας κλήρωση όπως και στον προηγούμενο γύρο, οι λιμενεργάτες απέκλεισαν τον πρώτο τους αντίπαλο από τη Ligue 1, τη Στρασμπούρ με 2-1. Μια ομάδα αποτελούμενη από λιμενεργάτες,γραφειάδες και δασκάλους "σχόλασε" τους επαγγελματίες από τη διοργάνωση.

Ο ημιτελικός - που διεξήχθη στο πανέμορφο Stade Felix Bollaert της Λανς - έδωσε τη νίκη με 3-1 επί της Μπορντό στη παράταση, με όλα τα γκολ να έρχονται στο έξτρα μισάωρο. Η Καλαί προηγήθηκε με 1-0 στο 99' με το Jandau πριν ο Lilian Laslandes ισοφαρίσει. Οι λιμενεργάτες τρέλαναν όμως το πανελλήνιο με τον Mathieu Milien να ανακτά το προβάδισμα και τον Mickael Gerard να κατοχυρώνει τη πρόκριση στο τελευταίο λεπτό και να εξασφαλίζει τη θέση της στον τελικό.

Σε εκείνον τον τελικό το πρώτο Σάββατο του Μαΐου το 2000 αντιμετώπισαν την Ναντ και μπροστά σε σχεδόν 80.000 θεατές, οι λιμενεργάτες προηγήθηκαν μετά από 34 λεπτά με τον Jerome Dutitre πριν μιλήσει η κλάση των επαγγελματιών στο δεύτερο ημίχρονο. Ο Antoine Sibierski ισοφάρισε μετά από 50 λεπτά πριν έρθει το εύστοχο πέναλτι στις καθυστερήσεις της αναμέτρησης για να χαρίσει στη Ναντ το τρίτο της Coupe de France. Ταυτόχρονα τελείωσε και το παραμύθι της Καλαί με αυτό το οδυνηρό και παράλληλα υπερήφανο τρόπο.

Τη σεζόν 2005/06 η Καλαί επανήλθε στο προσκήνιο φτάνοντας στα προημιτελικά  της αγαπημένης της διοργάνωσης. Ωστόσο τα καλά αποτελέσματα και η συνέπεια στον αγωνιστικό χώρο ακολούθησε η έλλειψη κατεύθυνσης εκτός γηπέδου θα κόστιζε την ύπαρξη τους.

Τον Μάιο του 2010 πήραν τη πρωτιά στο περιφερειακό όμιλο της CFA 2 A και τη δυνατότητα προβιβασμού στη Championnat National 2 (τέταρτη κατηγορία της Γαλλίας). Ωστόσο στις 3 Ιουνίου 2010, η ομάδα τέθηκε σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης από το δικαστήριο της Βουλώνης και η Γαλλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FFF) αρνήθηκε τη συμμετοχή της. Κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα την επόμενη χρονιά, αλλά και πάλι της αρνήθηκε η συμμετοχή λόγω διοικητικών ζητημάτων του συλλόγου.

Τη σεζόν 2016/17 τερμάτισαν στον πάτο του ομίλου τους και υποβιβάστηκαν χάρη εν μέρει και στην αφαίρεση επτά βαθμών. Ένα πράγμα που σήμαινε ότι στην καλύτερη περίπτωση θα έπαιζαν σε περιφερειακό επίπεδο από τότε, πριν διαλυθεί τελείως ως σύλλογος λίγους μήνες αργότερα.

Ένα θλιβερό τέλος σε μια ιστορία απόλυτης εγκατάλειψης και απαράμιλλης χαράς. Μερικές φορές μια άγνωστη οντότητα μπορεί να ταιριάξει με την ποιότητα.