Premier League: Η αρχή της πτώσης της Λέστερ το 2004

 

Τη στιγμή που δημοσιεύεται το άρθρο η Λέστερ Σίτι βρίσκεται στην τελευταία τριάδα του βαθμολογικού πίνακα της Premier League. Απέχει κατά πολύ από την ομάδα που σήκωσε το Κύπελλο Αγγλίας δύο χρόνια νωρίτερα και ακόμη περισσότερο από την ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2006.

Φαίνεται ότι η μαγεία και η σπίθα που κατείχαν κάποτε άρχισε να σβήνει, καθώς ο Brendan Rodgers αντιμετωπίζει τεράστια πίεση για να κρατήσει τη δουλειά του.

Πολλοί από τους πιστούς των "αλεπούδων" θα έχουν οδυνηρές αναμνήσεις από τον τελευταίο τους υποβιβασμό από την κορυφαία κατηγορία το 2004 και πώς ξεκίνησε μια σειρά ατυχών γεγονότων που τους οδήγησε στον υποβιβασμό στη League One το 2008.

Αυτό το άρθρο κάνει μια ανασκόπηση του υποβιβασμού της Λέστερ Σίτι το 2004 και θα εξετάσει τον τρόπο με τον οποίο πάλεψαν για να κρατηθούν στην Premier League.

Κακό ξεκίνημα 

Υπό τη διοίκηση του Micky Adams, οι "Αλεπούδες" επικράτησαν μόνο σε μια από τις δέκα πρώτες αγωνιστικές του  πρωταθλήματος, χάνοντας επτά από αυτές στη διάρκεια τους. Ωστόσο η χρονιά ξεκίνησε αρκετά αξιοπρεπώς με μια εντός έδρας ισοπαλία (2-2) εναντίον της Σαουθάμπτον στη πρεμιέρα του πρωταθλήματος στο Walkers Stadium, με τους Paul Dickov και Les Ferdinand να σκοράρουν πριν χάσει οριακά με 2-1 από την Chelsea στο Stamford Bridge στο επόμενο παιχνίδι.

Ακολούθησε μία λευκή ισοπαλία στο  Μίντλεσμπρο και ήταν αυτές οι τύπου αναμετρήσεις που οι οπαδοί θεωρούσαν ότι έπρεπε να πάρουν αν ήθελαν να παραμείνουν στη κατηγορία.

Έπειτα ήρθε η ήττα με 3-1 εκτός έδρας από την Άστον Βίλα, στην οποία οι "χωριάτες" πέτυχαν τρία τέρματα στο πρώτο τέταρτο. Στον επόμενο αγώνα τους κόντρα στη Λιντς  έμελλε να πανηγυρίσουν τη πρώτη τους νίκη στο πρωτάθλημα.

Ο Adams και οι παίκτες του έδειξαν την ποιότητά τους με κάποιο στυλ καθώς ο Dickov έβαλε δύο τέρματα, με το Nalis και τον Scowcroft να βρίσκουν επίσης δίχτυα στη συντριπτική νίκη με 4-0.

Αυτή η νίκη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως σημείο εκκίνησης για τη χρονιά τους, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν συνέβη, καθώς οι αλεπούδες θα έχαναν στους επόμενους πέντε αγώνες πρωταθλήματος.

Το αρνητικό σερί τους άρχισε  με μια ακόμη οριακή ήττα με 2-1, αυτή τη φορά εκτός έδρας από τη Λίβερπουλ, καθώς ο πρώην επιθετικός της Emile Heskey σημείωσε το νικητήριο τέρμα για τους Κόκκινους. Ωστόσο παρά την καθυστερημένη πίεση από το τέρμα του Marcus Bent στο 90', οι άνδρες του Adams δεν μπόρεσαν να βρουν την πολυπόθητη ισοφάριση.

Το επόμενο παιχνίδι τους ήταν κάθε άλλο παρά εύκολο καθώς η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τους επισκέφθηκε και κυριάρχησε από την αρχή μέχρι το τέλος. Η ομάδα του Sir Alex Ferguson επικράτησε με 4-1, καθώς ο Ruud Van Nistelrooy δίδαξε στους γηπεδούχους ένα πολύτιμο μάθημα με το χατ τρικ του .

Αν και η ήττα από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήταν λίγο πολύ αναμενόμενη, μια απογοητευτική ήττα με 2-0 από τη Φούλαμ στο Craven Cottage απείχε πολύ από το ιδανικό. Οι παίκτες του Adams πραγματοποίησαν μια ανησυχητικά κακή εμφάνιση, καθώς ο Luis Boa Morte σκόραρε στην άνετη επικράτηση για τους Δυτικολονδρέζους.

Παρουσιάστηκε μια ευκαιρία κόντρα στην Τότεναμ όταν ο πρώην τερματοφύλακας Kasey Keller άφησε το χλιαρό σουτ του Dickov να ξεγλιστρήσει μέσα από τα πόδια του και να μπει στα δίχτυα. Έμοιαζε ότι οι "Αλεπούδες" βρήκαν τελικά την τύχη που έψαχναν, αλλά στις τελευταίες στιγμές της αναμέτρησης οι Spurs ράγισαν τις καρδιές της Λέστερ καθώς οι Mbulelo Mabizela και Freddie Kanoute σκόραραν για να ανατρέψουν τα πράγματα και να κλέψουν τη νίκη από τους άνδρες του Adams.

Όμως αν αυτή η ανατροπή δεν κάθισε αρκετά άσχημα γι 'αυτούς, ένα ντέρμπι των Μίντλαντς εναντίον των Γουλβς θα έδινε μια ακόμη πιο αξιοσημείωτη απάντηση που θα δάγκωνε τη Λέστερ.

Οι "Αλεπούδες" ξεκίνησαν σαν ένα σπίτι που φλέγεται καθώς ο Les Ferdinand πέτυχε δύο τέρματα, με τον Ricardo Simeca ​​επίσης να σκοράρει για να προηγηθεί η ομάδα του Adams με 3-0 στο ημίχρονο. Όμως στο δεύτερο ημίχρονο, όλα άρχισαν να ξετυλίγονται καθώς ο Colin Cameron μείωσε στο 52'. Έπειτα έγινε το 3-2 μόλις οκτώ λεπτά αργότερα, καθώς ο Cameron σημείωσε το δεύτερο γκολ του, πριν ο Alex Rae ισοφαρίσει στο 70 με κεφαλιά.

Στη συνέχεια η Γουλβς ολοκλήρωσε την μυθική ανατροπή με μόλις τέσσερα λεπτά να απομένουν, όταν ο Henry Camara σκόραρε για να κάνει το 4-3 και να φέρει ακόμη μεγαλύτερη δυστυχία στις "Αλεπούδες". Μετά τα γεγονότα στο Molineux, θα δυσκολευόσουν να βρεις κάποιον οπαδό της Λέστερ που είχε ακόμα ελπίδες να μείνει όρθιος, όμως οι επόμενοι αγώνες έδειξαν ότι είχαν ακόμα ό,τι χρειαζόταν για να παλέψουν για την παραμονή.

Μια αχτίδα ελπίδας

Μετά την τρελή ήττα τους από τη Γουλβς, οι "Αλεπούδες" φάνηκαν να ανεβάζουν το ρυθμό τους καθώς έμειναν πέντε παιχνίδια αήττητες που περιελάμβαναν τρεις νίκες. Ξεκινώντας με μια νίκη (2-0) επί της Μπλάκμπερν Ρόβερς, οι άνδρες του Adams σκόραραν δύο φορές με μόνο δύο σουτ στο στόχο στο τέρμα με τους Steven Howe και Bent να βρίσκουν δίχτυα.

Ακολούθησε μια εντυπωσιακή νίκη με 3-0 εκτός έδρας επί της Μάντσεστερ Σίτι (οι μέρες πριν έρθουν τα χρήματα) καθώς οι Bent, Dickov και Jordan Stewart σκόραραν για να πάρουν και τους τρεις βαθμούς κάνοντάς το back to back στις νίκες για πρώτη φορά εκείνη τη σεζόν.

Η Τσάρλτον Αθλέτικ ήταν η επόμενη και όταν ο Ferdinand έσπασε το αδιέξοδο έξι λεπτά πριν από το ημίχρονο, έμοιαζε ότι οι Αλεπούδες θα συνέχιζαν και θα έπαιρναν μια τρίτη διαδοχική νίκη. Όμως μόλις έξι λεπτά πριν το τέλος του αγώνα, η Τσάρλτον πήρε ένα αμφισβητούμενο πέναλτι αφού ο Paolo Di Canio φάνηκε να πέφτει πολύ εύκολα. Ο Ιταλός ευστόχησε από την άσπρη βούλα και διαμόρφωσε το τελικό 1-1.

Οι άνδρες του Adams επέστρεψαν γρήγορα στις νίκες με 2-0 επί της Πόρστμουθ στο Fratton Park. Ο Ferdinand και ο Bent πέτυχαν τα γκολ για άλλη μια φορά καθώς οι Αλεπούδες συνέχιζαν τη δυναμική τους, αλλά δεν γνώριζαν ότι αυτή θα ήταν η τελευταία τους νίκη μέχρι τον Μάρτιο του 2004.

Ωστόσο προς το παρόν τουλάχιστον, η Λέστερ μετέφερε τη δυναμική της στον εντός έδρας αγώνα της με την Άρσεναλ. Παρά το γεγονός ότι ο Gilberto Silva έδωσε το προβάδισμα στην ομάδα του Arsene Wenger μετά από μία ώρα, η κόκκινη κάρτα του Ashley Cole στο 73' έδωσε ελπίδες στις "Αλεπούδες". Στη συνέχεια στο 90' ο Craig Hignett ήρθε από τον πάγκο για να φέρει μια δραματική ισοφάριση πριν το τελευταίο σφύριγμα.

Καμία νίκη στον ορίζοντα

Παρά τη δραματική τους ισοπαλία κόντρα στην Άρσεναλ,  οι "Αλεπούδες" θα περνούσαν μια περίοδο 13 αγώνων χωρίς νίκη. Το ρεκόρ τους επίσης τερματίστηκε μετά την ήττα με 2-0 από την Μπέρμιγχαμ μια εβδομάδα αργότερα, σε έναν αγώνα που η Λέστερ τον ολοκλήρωσε με εννέα ποδοσφαιριστές .

Στους  13 αγώνες χωρίς νίκη, οι "αλεπούδες" κατάφεραν να πάρουν την ισοπαλία σε οκτώ παιχνίδια και στα άλλα πέντε γνώρισαν την ήττα. Οι περισσότερες από τις ήττες τους μετά την Μπέρμιγχαμ ήταν ταπεινωτικές καθώς η Τσέλσι και η Άστον Βίλα πέρασαν από την έδρα τους με τα εκθαμβωτικά 4-0 και 5-0 αντίστοιχα.

Ωστόσο θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι οι οκτώ ισοπαλίες ήταν η πιο απογοητευτική πτυχή της διαδρομής. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι οι λευκές ισοπαλίες κόντρα στη Σαουθάμπτον και στη Γουλβς, μιας και τα συγκεκριμένα παιχνίδια έπρεπε να τα πάρουν για να κρατήσουν το κεφάλι τους πάνω από το νερό.

Μερικές από αυτές τις κοστοβόρες ισοπαλίες προήλθαν από την παραδοχή τερμάτων στις καθυστερήσεις. Απέναντι στη Νιούκαστλ (1-1), όπου ο Darren Ambrose έδωσε τον έναν βαθμό στους Magpies και μια οικτρή ισοπαλία (3-3) εναντίον της Μίντλεσμπρο. Οι άνδρες του Adams προηγούνταν με 3-1 15 λεπτά πριν το τέλος, όταν η "Μπόρο" με δύο γκολ στις καθυστερήσεις άρπαξε έναν βαθμό από τις "Αλεπούδες".

Περισσότερες τρύπες στα μετόπισθεν επέτρεψαν στους ζωτικούς βαθμούς να ξεφύγουν από τα χέρια τους, όταν δεν κατάφεραν να κρατήσουν το προβάδισμα του 4-3 κόντρα στη Τότεναμ και ένα περίεργο αυτογκόλ του Walker έφερε το 1-1 εναντίον της Μπόλτον. Δυστυχώς τα λάθη τους και η ανικανότητά τους να διατηρήσουν μακριά από τη περιοχή τους αντιπάλους τους στάθηκαν για άλλη μια φορά ήσσονος σημασίας.

Η αρχή του τέλους

Η Λέστερ πανηγύρισε τελικά την πρώτη της νίκη από τον Νοέμβριο, όταν κέρδισε την Μπέρμιγχαμ με 1-0 χάρη στο τέρμα του Ferdinand. Όταν οι Αλεπούδες πήραν δύο ισοπαλίες  (1-1 και 0-0) εναντίον των δύο ομάδων του Μέρσεϊσαϊντ έμοιαζε σαν να τους έμεινε μια αχτίδα ελπίδας.

Ωστόσο εξαφανίστηκε μετά την ήττα με 3-2 από τη Λιντς Γιουνάιτεντ σε έναν συναρπαστικό αγώνα. Αφού έμειναν πίσω στο σκορ με 2-0, οι παίκτες του Adams ξαναμπήκαν στο παιχνίδι και ισοφάρισαν σε 2-2 χάρη στα τέρματα των Dickov και Mustafa Izzet. Όμως με τέσσερα λεπτά να απομένουν, ο Alan Smith βρήκε δίχτυα και χάρισε στην ομάδα του Γιορκσάιρ και τους τρεις βαθμούς.

Αυτό φάνηκε να έδιωχνε τον άνεμο από τα πανιά των "αλεπούδων", καθώς θα έχαναν και στα επόμενα τρία παιχνίδια από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και τη Μπλάκμπερν (1-0) και στη συνέχεια από τη Φούλαμ (2-0).

Κατάφεραν να πάρουν την ισοπαλία (1-1) εναντίον της Μάντσεστερ Σίτι, αλλά στον επόμενο αγώνα απέναντι στη Τσάρλτον σφραγίστηκε τελικά η μοίρα τους.

Ο Bent έδωσε ελπίδα στους πιστούς της Λέστερ με το τέρμα του στο 5', αλλά λίγο πριν το ημίχρονο ο Jonathan Fortune με κεφαλιά ισοφάρισε για την Τσάρλτον. Δυστυχώς τα πράγματα επιδεινώθηκαν για τους άντρες του Adams καθώς ο Νίκος Νταμπίζας αποβλήθηκε επειδή ανέτρεψε τον Jonathan  Johansson στη μεγάλη περιοχή. Όπως και στο πρώτο γύρο, ο Di Canio έστησε τη μπάλα στα έντεκα μέτρα για να δώσει στη Τσάρλτον το προβάδισμα.

Εν τω μεταξύ οι "Αλεπούδες" ήλπιζαν ότι η Νιούκαστλ θα τους έκανε τη χάρη και θα κέρδιζαν τη Μάντσεστερ Σίτι, μιας και μόνο έτσι θα κρατούσαν ζωντανές τις ελπίδες παραμονής τους. Όμως αυτό δεν συνέβη γιατί οι "πολίτες" επικράτησαν των "ανθρακορύχων".

Παρόλο που αγωνιζόταν με παίκτη λιγότερο η Λέστερ κατάφερε να ισοφαρίσει με το Ferdinand σε 2-2, αλλά δεν έφτανε μόνο αυτό και  υποβιβάστηκε από την Premier League. Ήταν ένα θλιβερό τέλος που θα μπορούσε να αποφευχθεί για πολλούς λόγους.

Μετά τον υποβιβασμό τους οι "Αλεπούδες" πέρασαν αρκετές χρονιές στη Championship και δυσκολεύτηκαν να προσαρμοστούν. Αυτό κορυφώθηκε με τον υποβιβασμό τους στη League One, ένα τεράστιο σοκ με δεδομένο το μέγεθος και το ανάστημα του συλλόγου. Όμως γρήγορα επανήλθαν υπό τη διαχείριση του Nigel Pearson.

Μετά από μερικά χρόνια σταθερότητας, ο Pearson οδήγησε τις "Αλεπούδες" πίσω στην Premier League το 2014 και κατάφερε να τις κρατήσει στη πρώτη χρονιά προτού αποχωρήσει το 2015. Έπειτα σιγά σιγά έγινε η ομάδα που γνωρίζουμε σήμερα.

Με την απειλή του υποβιβασμού να είναι ακόμη μεγάλη αυτή τη στιγμή, το τελευταίο πράγμα που θέλουν οι οπαδοί της Λέστερ είναι να καταλήξει ο σύλλογος όπως πριν από σχεδόν 20 χρόνια.