Κίκερς Όφενμπαχ: Πώς το πάρτι γενεθλίων του Canellas κατέληξε στο μεγαλύτερο σκάνδαλο της Bundesliga

 

Λίγες χώρες έζησαν έναν τόσο ταραχώδη 21ο αιώνα όσο η Γερμανία. Έχασε δύο Παγκόσμιους Πολέμους, κυβέρνησε ένας από τους πιο απαίσιους ηγέτες πάνω στη γη και χωρίστηκε σε δύο ξεχωριστά εδάφη μετά την επικράτηση τους το 1945. 

Ο Ψυχρός Πόλεμος μπορεί να μην ήταν τόσο άγριος όσο οι προηγούμενες μάχες, αλλά ο κίνδυνος της πυρηνικής σύγκρουσης ήταν πάντα επικείμενος και η Γερμανία στεκόταν στο επίκεντρο. Μόνο όταν η GDR(Ανατολική Γερμανία) και η BRD (Δυτική Γερμανία) επανενώθηκαν ως ενωμένη Γερμανία το 1990, εμφανίστηκε κάποια όψη ειρήνης στη μεγαλύτερη χώρα της Ευρώπης.

Με όλα αυτά που συνέβαιναν, θα έπαιρναν συγχωροχάρτι όσοι δεν πρόσεξαν ότι υπήρχε ποδόσφαιρο. Όμως η περίοδος του Ψυχρού Πολέμου είδε τη γέννηση της Bundesliga, του πρώτου επαγγελματικού πρωταθλήματος της χώρας το οποίο εξακολουθεί να ισχύει έως σήμερα. Το πρωτάθλημα ήταν ανοιχτό μόνο για τις ομάδες της Δυτικής Γερμανίας μέχρι το 1991, με τους συλλόγους της Ανατολικής Γερμανίας να έχουν το δικό τους πρωτάθλημα στην αντίθετη πλευρά του Σιδηρούν Παραπετάσματος.

Η Bundesliga εγκαινιάστηκε το 1963, δεκαετίες μετά από άλλα κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα όπως η Serie A και η La Liga. Ο λόγος ήταν μια φαινομενικά ατελείωτη συζήτηση για τον επαγγελματισμό στον αθλητισμό. Η Γερμανία εμφανιζόταν περήφανη για την ερασιτεχνική αθλητική της ιδιότητα εδώ και χρόνια και ένα Εθνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου θα το έκανε σχεδόν αδύνατο ώστε να τηρηθεί η παράδοση. Τα ταξίδια σε όλη τη χώρα, σίγουρα εκείνη την εποχή, δεν ήταν εύκολη διαδικασία και απαιτούσε μια πιο επαγγελματική στάση.

Η Κολωνία στέφθηκε ως πρώτη πρωταθλήτρια, ακολουθούμενη από τη Βέρντερ Βρέμης, τη Μόναχο 1860, την Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ και τη Νυρεμβέργη. Η Μπάγερν Μονάχου έπρεπε να φτάσουμε στο 1969 για να πάρει το πρώτο της τίτλο, το οποίο ακολούθησαν τα δύο συνεχόμενα της Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ το 1970 και το 1971.

Το δεύτερο το κατέκτησε με δύο βαθμούς διαφορά από το δεύτερο Μόναχο. Έγινε μια μεγάλη μάχη στην κορυφή, αλλά ήταν η μάχη της παραμονής που έχει χαραχθεί στη μνήμη ως μια από τις πιο σκοτεινές στιγμές του Γερμανικού ποδοσφαίρου.

Εκείνη τη χρονιά οι Κίκερς Όφενμπαχ υποβιβάστηκαν μαζί με τη Ροτ Βάις Έσσεν, τερματίζοντας μόλις ένα μοναχά γκολ πίσω από τη Ροτ Βάις Ομπερχάουζεν που κατέλαβε τη 16η θέση.

Ο Horst-Gregorio Canellas ήταν ο ιδιοκτήτης των Κίκερς εκείνη την εποχή και ήταν κατανοητά έξαλλος με τον υποβιβασμό του συλλόγου του, ο οποίος επιβεβαιώθηκε στις 5 Ιουνίου και την τελευταία αγωνιστική αφού η ομάδα του ηττήθηκε με 4-2 στην Κολωνία.

Έβραζε μέσα του ακόμα και την επόμενη μέρα καθώς διοργάνωσε ένα πάρτι για τα 50α γενέθλιά του. Ως άνθρωπος με καλές διασυνδέσεις στο ποδόσφαιρο και ιδιοκτήτης ενός από τους 18 καλύτερους συλλόγους της χώρας, πολλά μεγάλα ονόματα του Γερμανικού ποδοσφαίρου προσκλήθηκαν , μεταξύ των οποίων ο τότε προπονητής της Εθνικής Δυτικής Γερμανίας Helmut Schon και ο γενικός γραμματέας της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας Wilfried Straub. Αρκετοί δημοσιογράφοι συμμετείχαν επίσης στην εκδήλωση, η οποία έχει περάσει πλέον στην ιστορία του Γερμανικού ποδοσφαίρου.

Παρά το γεγονός ότι η ομάδα του δεν κατάφερε να αποφύγει τον υποβιβασμό, η χρονιά δημιούργησε πολλά ερωτήματα. Με πολλά αποτελέσματα αμφισβητήσιμα στην καλύτερη περίπτωση ο Canellas είχε έναν άσσο στο μανίκι του. Έναν άσσο που ήταν πολύ πρόθυμος να επιδείξει στους καλεσμένους του.

Ο οικοδεσπότης είχε μερικά ενδιαφέροντα νέα να μοιραστεί και προχώρησε στην αναπαραγωγή δύο ηχογραφήσεων, η πρώτη από τις οποίες ήταν με τους παίκτες της Χέρτα Βερολίνου, Tasso Wild και Bernd Patzke. Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, οι δύο ποδοσφαιριστές ακουγόταν ξεκάθαρα να ζητούν από τον Canellas 140.000 γερμανικά μάρκα για να κερδίσει η ομάδα της Χέρτα την Αρμίνια Μπίλεφελντ, η οποία ήταν η άμεση αντίπαλος της Όφενμπαχ στη μάχη του υποβιβασμού. 

Απίστευτα, αυτό έγινε αφότου η ίδια η Μπίλεφελντ υποσχέθηκαν στη Χέρτα 220.000 Μάρκα εάν δεν προέβαλλε αντίσταση στον εν λόγω αγώνα. Ωστόσο καθώς ο Wild είχε μια συμπάθεια στην Όφενμπαχ, θα ήταν πρόθυμος να αρκεστεί με 80.000 μάρκα λιγότερα.

Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Canellas συνομίλησε και με τον Manfred Manglitz, τον τερματοφύλακα της Κολωνίας και της Δυτικής Γερμανίας. Ακριβώς όπως ο Wild και ο Patzke, έψαχνε επίσης να βγάλει κάποια επιπλέον μετρητά: 100.000 μάρκα για την ακρίβεια. Σε αντάλλαγμα διαβεβαίωσε τον Canellas ότι η Κολωνία θα έχανε από την Όφενμπαχ, με τον Manglitz να ισχυρίζεται ότι έχει ήδη πείσει πέντε συμπαίκτες του να χάσουν το παιχνίδι.

Ο Canellas ωστόσο εμφανίστηκε πιστός στις αρχές του ποδοσφαίρου σε αυτή την περίπτωση και δεν παρέδωσε τα χρήματα στον Manglitz. Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η Όφενμπαχ ηττήθηκε σε εκείνο το παιχνίδι από την Κολωνία –στο οποίο ο διαβόητος τερματοφύλακας δεν έπαιξε– ενώ η Μπίλεφελντ κατάφερε με κάποιο τρόπο να επικρατήσει της τρίτης Χέρτα στο Βερολίνο με 1-0 στη τρίτη εκτός έδρας νίκη της στη σεζόν. Πριν την έναρξη της τελευταίας αγωνιστικής βρισκόταν  έναν βαθμό πίσω από την Όφενμπαχ, αλλά με τους τρεις βαθμούς τη ξεπέρασαν και κατέληξαν στη 14η θέση.

Αν και η ομάδα του υποβιβάστηκε, ο Canellas θεωρούσε βέβαιο ότι θα έμενε στην Bundesliga με την απόδειξη του. Ωστόσο παρά την μεταγενέστερη επιβεβαίωση ότι η Μπίλεφελντ όντως πλήρωσε τη Χέρτα για να χάσει – έναντι 15.000 μάρκα ανά παίκτη – ο υποβιβασμός της Όφενμπαχ επικυρώθηκε. Τα πράγματα έμελλε να χειροτερέψουν. Μαζί με τον Wild και τον Manglitz, στον Canellas επιβλήθηκε ισόβιος αποκλεισμός από το άθλημα. Ο Canellas κρίθηκε εξίσου ένοχος με εκείνους που είχαν επικοινωνήσει μαζί του, παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχαν συγκεκριμένες αποδείξεις ότι δώρισε ποτέ χρήματα. Οι ανακριτές υποστήριξαν ότι παραδέχτηκε απόπειρα δωροδοκίας και ότι πιάστηκε στην ηχογράφηση να μιλάει για στήσιμο αγώνα , είτε πλήρωσε είτε όχι.

Αυτό το γεγονός ξύπνησε το θηρίο που έκρυβε μέσα του ο Canellas, καθώς προσπαθούσε να αποκαλύψει όσο το δυνατόν περισσότερα για την υπόθεση. Εξάλλου έμοιαζε απίθανο να εμπλέκονταν μόνο η Μπίλεφελντ, η Χέρτα και η Κολωνία και είχε δημοσιογράφους, παίκτες και ακόμη και μέλη της οικογένειάς τους πρόθυμους να δώσουν πληροφορίες και να συνεισφέρουν στην ιστορία.

Τελικά, το σκάνδαλο ήταν πολύ πιο διαδεδομένο από όσο μπορούσε να φανταστεί. Πρώτον ανακάλυψε ότι ο διεθνής Δυτικογερμανός Max Lorentz της Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ, είχε λάβει 40.000 μάρκα ως ανταμοιβή επειδή η ομάδα του δεν έχασε από την Ροτ Βάισ Ομπερχάουζεν στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς. Η ίδια η Ομπερχάουζεν συμμετείχε επίσης, με τον πρόεδρό της Peter Maassen να δίνει 30.000 μάρκα στην Κολωνία του Manglitz για να εξασφαλιστεί η νίκη της ομάδας του στις 22 Μαΐου. Εκείνη η νίκη κατέληξε να είναι καταλυτική για την παραμονή τους στη Bundesliga.

Προέκυψε επίσης ότι η Σάλκε ήταν μέρος των βρώμικων συμφωνιών. Η Μπίλεφελντ - η οποία διαπιστώθηκε ότι πήρε τρεις νίκες μέσω μεγάλων πληρωμών όταν όλα ειπώθηκαν και αποκαλύφθηκαν - έστειλε στους "Βασιλικούς Μπλε" 40.000 μάρκα για να μπορέσουν να πάρουν άλλη μια σημαντική νίκη στη μεταξύ τους αναμέτρηση. Παραδόξως οκτώ άτομα από την ομάδα της Σάλκε - συμπεριλαμβανομένων τριών μελών της Δυτικής Γερμανίας που έφτασε έως τα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1970 - ορκίστηκαν ενόρκως ότι δεν δέχθηκαν καμία πληρωμή για να χάσει η ομάδα τους.

Ο Canellas κατέληξε να συλλέγει έναν τεράστιο όγκο πληροφοριών που θα έκαναν πολλούς προέδρους να τις πάρουν μαζί στο τάφο τους. Μόλις ολοκλήρωσε την αποκάλυψη όλων των κρυμμένων μυστικών εκείνης της σεζόν, 50 παίκτες από επτά συλλόγους κρίθηκαν ένοχοι για δωροδοκίες και απόπειρες δωροδοκιών για να κερδίσουν ή να χάσουν σκόπιμα, καθώς και δύο προπονητές και έξι διοικούντες. Μπορεί να ήταν και ακόμη περισσότεροι, με τα 2/3 του συνόλου του πρωταθλήματος να αναφέρονται κάποια στιγμή στην πορεία. Ακόμη και η πανίσχυρη Μπάγερν Μονάχου τέθηκε υπό αμφισβήτηση, αν και αναπόδεικτη καθώς κατηγορήθηκε ότι έδωσε 12.000 μάρκα στον τερματοφύλακα της Ντούισμπουργκ, εάν επέτρεπε στους Βαυαρούς να βάλουν και άλλα γκολ στα δίχτυα του. Σε όλους όσους κρίθηκαν ένοχοι επιβλήθηκε πρόστιμο και κάποιου είδους αναστολή, αν και πολλοί από αυτούς έλαβαν χάρη τα επόμενα χρόνια, μεταξύ των οποίων ο Manglitz και ο ίδιος ο Canellas.

Οι συνέπειες του σκανδάλου ήταν πολλές. Εκείνη την εποχή ο υποβιβασμός από την Bundesliga ήταν ο χειρότερος εφιάλτης κάθε παίκτη. Ενώ η κορυφαία κατηγορία ήταν επαγγελματική, η ερασιτεχνική ερημιά ακολουθούσε προς τα κάτω. Οι παίκτες δεν μπορούσαν να λάβουν περισσότερα από 500 μάρκα το μήνα και έπρεπε να βρουν άλλη δουλειά για να συμπληρώσουν το εισόδημά τους. Ο φόβος μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους να κάνουν τρελά πράγματα και όπως έδειξε το συγκεκριμένο σκάνδαλο, μερικές φορές θα φτάσουν στα άκρα για να εξασφαλίσουν το μέλλον τους.

Για να αποφευχθεί μια επανάληψη ενός τέτοιου γεγονότος, δημιουργήθηκε μια δεύτερη επαγγελματική κατηγορία: η Zweiteliga. Αν και θεωρούνταν ακόμα ένα σκαλί κάτω από την πρώτη κατηγορία, πρόσφερε στους ποδοσφαιριστές μια σταθερή καριέρα χωρίς να χρειάζεται να καταφύγουν στην ανυποληψία του αθλήματος για να επιβιώσουν.

Ακόμη πιο σημαντικό όμως, ο ανώτατος μισθός καταργήθηκε μόλις ένα χρόνο αργότερα, το 1972. Ο επαγγελματισμός είχε ήδη εφαρμοστεί φυσικά, αλλά η εισαγωγή του ήταν περιορισμένη. Τώρα, οι παίκτες θα μπορούσαν να αποσπάσουν το παραμικρή κέρδος  από τους εργοδότες τους, εξαλείφοντας ουσιαστικά την ανάγκη να πάρουν ένα επιπλέον ποσό στις αντιαθλητικές συνθήκες του παρασκηνίου.

Όπως ήταν αναμενόμενο στα μάτια του ευρύτερου κοινού, το Γερμανικό ποδόσφαιρο και η Bundesliga είχαν μολυνθεί. Μέσα σε μόλις δύο χρόνια, οι συνολικές καταμετρήσεις στο πρωτάθλημα μειώθηκαν από 6,3 εκατομμύρια το 1971 σε πέντε εκατομμύρια το 1973. Ένα εκατομμύριο άνθρωποι δηλαδή γύρισαν την πλάτη τους στο άθλημα.

Ευτυχώς για την Bundesliga, η Δυτική Γερμανία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974 – παρόλο που έχασε σε έναν αγώνα ομίλου από την Ανατολική Γερμανία, την πρώτη και μοναδική φορά που οι δυο τους θα αντιμετώπιζαν ποτέ η μία την άλλη – και η Μπάγερν Μονάχου σήκωσε τρία διαδοχικά κύπελλα πρωταθλητριών για να αποκαταστήσει μερικώς την περηφάνια που είχε χαθεί προηγουμένως.

Ωστόσο ορισμένες επιπτώσεις μπορούν να φανούν ακόμη και σήμερα. Η Σάλκε εξακολουθεί να είναι γνωστή σε ορισμένες πλευρές ως «FC Meineid» (ψευδορκία) για την εμπλοκή της, με την Μπορούσια Ντόρτμουντ να είναι ιδιαίτερα απρόθυμη να το ξεχάσει. Το χειρότερο όμως είναι ότι οι περισσότεροι από τους συλλόγους των οποίων τα ονόματα τους λερώθηκαν να αγωνίζονται σε κατώτερες κατηγορίες, με την ίδιο την Όφενμπαχ να παίζει πλέον στην τέταρτη κατηγορία. Υπήρξε ακόμη ένα σκάνδαλο με χρήματα το 2005, με έναν διαιτητή να παραδέχεται ότι έστησε παιχνίδια στις χαμηλότερες κατηγορίες και στο κύπελλο Γερμανίας.

Αυτό που είχε ξεκινήσει ως πάρτι γενεθλίων μετατράπηκε στο πιο αξέχαστο σκάνδαλο της Bundesliga. Τα 50ά γενέθλια του Horst-Gregorio Canellas πέρασαν στην ιστορία. Τα 51α του μπορεί να φανταστεί κανείς ότι δεν έφτασαν στα ίδια ύψη.