Μπραγκαντίνο: Η τάση της Red Bull στο Brasileirao

 

Η σημερινή ιστορία περιστρέφεται γύρω από ένα κλαμπ που ιδρύθηκε στην Μπραγκάνσα Παουλίστα, μια μικρή πόλη στα περίχωρα του Σάο Πάολο.

Με μόλις 150.000 κατοίκους μπορείτε να καταλάβετε γιατί είναι ένα ψαράκι σε σύγκριση με τη Σάο Πάολο, την Παλμέιρας και την Κορίνθιανς. Ωστόσο όλα αυτά φαίνεται να αλλάζουν μετά το 2019, όταν ένας ισχυρός επενδυτής μπήκε στο παιχνίδι.

Οι άνθρωποι στην Ευρώπη μάλλον είναι εξοικειωμένοι με τον εν λόγω επενδυτή: τη Red Bull. Καθώς ο σύλλογος εισήλθε σε μια εντελώς νέα εποχή και έγινε μέλος της οικογένειας της Red Bull αλλάζοντας το όνομά του σε Red Bull Μπραγκαντίνο, είναι ευκαιρία να ρίξουμε μια ματιά στην ιστορία ενός μικρού συλλόγου που μπορεί να το παρακολουθούμε τακτικά στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον.

Το 1927 η Braganca Futebol Clube, ένας ερασιτεχνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος στην πόλη Μπραγκάνσα διαλύθηκε λόγω διαφόρων διαφωνιών και δημιουργήθηκε ένας νέος σύλλογος. Η Κλουμπ Ατλέτικο Μπραγκαντίνο δημιουργήθηκε με επίσημη ημερομηνία να ορίζεται η 8η Ιανουαρίου 1928 όταν ανακοινώθηκε το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου.

Καθώς ο σύλλογος ξεκίνησε την ύπαρξή του σύντομα κέρδισε το Κύπελλο Raul Leme έναντι των αντιπάλων τους στη Μπραγκάνσα και έλαβε γρήγορα το παρατσούκλι Massa Bruta (μικτή μάζα). Η ομάδα δεν έχει λαμπρή ιστορία όπως άλλοι μεγάλοι σύλλογοι, οπότε η μετακίνησή τους σε μια "επαγγελματική" κατάσταση πήρε κάποιο χρόνο.

Το 1947 η FPF δημιούργησε τη δεύτερη κατηγορία του Campeonato Paulista η οποία θεωρήθηκε επίσης για επαγγελματίες. Ως εκ τούτου η Μπραγκαντίνο χρειάστηκε δύο χρόνια για να καταφέρει να συμμετάσχει εκεί τερματίζοντας τέταρτη χωρίς να προκριθεί στον επόμενο γύρο της διοργάνωσης.

Τα αποτελέσματα όλα αυτά τα χρόνια ήταν ανάμεικτα με την άνοδο τους στη δεύτερη κατηγορία το 1952 και το 1953, αλλά τίποτα το τόσο δραστικό για να γράψουμε. Ωστόσο, τα επόμενα χρόνια, η ομάδα κατάφερε να σταθεροποιηθεί στις ηγετικές θέσεις της δεύτερης κατηγορίας με πλήθος επιτυχημένων χρόνων.

Βγήκαν πρώτοι στον όμιλό τους το 1958 αλλά έχασαν τον τίτλο από την Κομέρσιαλ. Βρέθηκαν ξανά επιλαχόντες ένα χρόνο αργότερα στην Corinthians de Presidente Prudente. Παρά το γεγονός ότι έπαιξαν καλά και προσπάθησαν για το καλύτερο δυνατό, μια τελική νίκη δεν επιτεύχθηκε ποτέ για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και τους πήρε μέχρι το 1965 για να συμβεί τελικά το αναπόφευκτο.

Στο Estadio do Pacaembu κόντρα στην Μπαρρέτος η "Μπράγκα" κέρδισε τον πρώτο αγώνα με 1-0, πριν η ισοφάριση του επιθετικού Nivaldo στο 86' του δεύτερου αγώνα την οδηγήσει να στεφθεί πρωταθλήτρια και αποκτήσει το δικαίωμα συμμετοχής στο Campeonato Paulista του 1966. Δυστυχώς, αν και θεωρήθηκε μεγάλο επίτευγμα έσβησε ένα χρόνο αργότερα, τερματίζοντας στον πάτο της βαθμολογίας και γυρνώντας στη δεύτερη κατηγορία.

Ακολούθησε μια σκοτεινή περίοδος καθώς η Μπραγκαντίνο χτυπήθηκε τελικά από πολλά οικονομικά προβλήματα που απειλούσαν την ύπαρξή τους. Μετά βίας έπαιξαν την περίοδο 1970 - 1979, συμμετέχοντας μόνο σε μερικά πρωταθλήματα Paulista προτού υποκύψουν στα οικονομικά τους δεινά και υποβιβαστούν στην ερασιτεχνική τρίτη κατηγορία.

Έγιναν τόσο άσχημα τα πράγματα που ένας αγώνας εγκαταλείφθηκε επειδή η ομάδα δεν εμφανίστηκε, ενώ ένας άλλος γέμισε με ερασιτέχνες παίκτες από την πόλη για να μην έχει την ίδια μοίρα. Μόλις το 1979 όταν κατέκτησαν το πρωτάθλημα της τρίτης κατηγορίας, κατάφεραν να επιστρέψουν στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο και να σταθεροποιηθούν οικονομικά.

Τα πάνω και τα κάτω ακολούθησαν κυρίως στη δεύτερη κατηγορία χωρίς τίποτα το αξιοσημείωτο, αν και τελικά έφτιαξαν μια ομάδα που επέβλεψε μια πενταετή «Χρυσή περίοδο» στην ιστορία τους. Το 1989 η Μπραγκαντίνο πέτυχε την άνοδο στη Serie A καθώς κέρδισε τη Σάο Χοσέ στον τελικό.

Ωστόσο όταν οι φίλαθλοι αποκαλούν συνήθως μια «Χρυσή εποχή» είναι γαρνιρισμένη με τρόπαια, επιτυχίες και παίκτες τεράστιας ποιότητας. Αυτό δεν απεικονίζει πραγματικά την εικόνα για τη Massa Bruta, αν και περιλαμβάνει μερικά από τα καλύτερα επιτεύγματα της ομάδας μέχρι σήμερα.

Ο προπονητής Vanderlei Luxemburgo ήταν στο τιμόνι με αξιόλογους παίκτες όπως ο Silvio, ο Mauro Silva [νικητής του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1994] και ο δεξιός μπακ Gil Baiano. Η ομάδα τερμάτισε 8η στη Serie A, αλλά αυτό δεν ήταν το ότι καλύτερο αποτέλεσμα για  εκείνη τη χρονιά.

Λίγους μήνες πριν από τη σεζόν της Serie A, η ομάδα πραγματοποίησε το καλύτερο Paulistao μέχρι σήμερα. Πήρε τη πρόκριση στο τελικό της πρώτης κατηγορίας όπου επικράτησε της Νοβοριζοντίνο για να σφραγίσει τον πρώτο και μοναδικό τίτλο Paulista.

Ένα χρόνο αργότερα, ο Luxembourgo έφυγε, αλλά το αουτσάιντερ από την Μπραγκάνσα συνέχισε να αποτελεί έκπληξη στο πρωτάθλημα. Υπό την καθοδήγηση του Carlos Alberto Parreira κράτησαν το μεγαλύτερο μέρος των βασικών τους και τερμάτισαν δεύτεροι στο Brasileirao, παίρνοντας τη πρόκριση στο τελικό μετά τον αποκλεισμό της Fluminense στο Maracana μπροστά σε 70.000 κόσμο.

Δυστυχώς εκείνη έμελλε να είναι η καλύτερη προσπάθειά τους καθώς έχασαν με 1-0 στο σύνολο των δύο αγώνων από τη Σάο Πάολο. Ένα χρόνο αργότερα διεκδίκησαν για άλλη μια φορά το πρωτάθλημα, αυτή τη φορά τερμάτισαν τρίτοι και προκρίθηκαν στο CONMEBOL Cup (τωρινό Copa Sudamericana) στη πρώτη τους εμφάνιση στη «Διεθνή σκηνή».

Ωστόσο μετά από εκείνα τα χρόνια δόξας, άλλη μια σκοτεινή γωνιά αναδύθηκε. Το 1995 η ομάδα υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία του Paulistao. Παρόλο που κατάφεραν ένα απίστευτο κατόρθωμα αφήνοντας έξω την ιστορική «ομάδα των 100 γκολ» της Παλμέιρας στο CONMEBOL Cup, τελικά αποκλείστηκαν από την Ιντεπεντιέντε Σάντα Φε της Κολομβίας στον επόμενο γύρο και ξεχάστηκε άλλη μια χρονιά.

Αυτό που ακολούθησε τα επόμενα χρόνια ήταν έκπληξη για πολλούς. Το 1996, η ομάδα υποβιβάστηκε στη Serie B μαζί με τη Fluminense. Ένα σκάνδαλο για στημένους αγώνες συγκλόνισε τη Βραζιλία και η ομοσπονδία επέλεξε να προστατεύσει τους μεγάλους συλλόγους, χωρίς καν να αποφανθεί επί του θέματος εμποδίζοντας ουσιαστικά τη "Φλου" από τον υποβιβασμό.

Η Μπραγκαντίνο κατέληξε να επωφεληθεί και από αυτό και παρέμεινε στην κατηγορία και πέτυχε το ίδιο ένα χρόνο αργότερα, αυτή τη φορά μέσω του πλέι άουτ εναντίον της Μπαία αφού τερμάτισε 22η. Το αναπόφευκτο συνέβη τελικά και ο  σύλλογος υποβιβάστηκε συνεχίζοντας να φυτοζωεί.

Ακολούθησε μια άλλη (αυτή τη φορά αρκετά μεγάλη) περίοδος σκαμπανεβασμάτων στην χαμηλότερη ερη κατηγορία του Paulistao και τελικά υποβιβάστηκε στη Serie C, την τρίτη κατηγορία του Βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου. Τους πήρε μέχρι το 2008 για να επιστρέψουν στη Serie B και στο υψηλότερο επίπεδο του Paulistao το 2006, αλλά δεν έμελλε να είναι ένα τεράστιο επίτευγμα, καθώς ο σύλλογος λογιζόταν μόνο ως ένας «καλός παίκτης» στις εν λόγω διοργανώσεις.

Αυτό που θεωρήθηκε επιτυχία ήταν η συμμετοχή στη φάση των 16 στο κύπελλο Βραζιλίας και η διεκδίκηση του Paulista, αλλά κυρίως ως παρουσία και όχι ως πραγματική απειλή. Παρόλα αυτά η ομάδα είχε πετύχει επιτέλους κάποιου είδους σταθερότητα.

Υπολογίζονταν ως μια βασική δύναμη στη Serie B και μια τακτική απειλή στο κύπελλο Βραζιλίας. Ακόμα κι αν η "Μπράγκα" μαράζωνε μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης κατηγορίας του περιφερειακού της πρωταθλήματος, έβγαζε μια πολύ πιο φωτεινή εικόνα από εκείνη των προηγούμενων ετών.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι αυτό είναι ακόμα ένα μεγάλο επίτευγμα για μια μικρή πόλη στα περίχωρα του Σάο Πάολο. Για τους οπαδούς της μικτής μάζας τέτοια πράγματα έπρεπε να αντιμετωπίζονται με χαμόγελο, γιατί και πάλι, μερικά χρόνια αργότερα (για την ακρίβεια το 2016) υποβιβάστηκαν τόσο στη δεύτερη κατηγορία του Paulista όσο και στη Serie C.

Κατάφεραν άμεσα να επιστρέψουν στη πρώτη κατηγορία του Paulistao ένα χρόνο αργότερα και στη Serie B, αλλά ακόμη και ο φανατικότερος οπαδός της Μπραγκαντίνο δεν μπορούσε να φανταστεί τι επρόκειτο να συμβεί και πώς θα άλλαζε το μέλλον του συλλόγου…

Ακριβώς σε αυτό το σημείο είναι όπου η ιστορία μας παίρνει μια μικρή παρένθεση. Παρόλα αυτά επρόκειτο να είναι μια απαραίτητη παρένθεση . Το 2007 αφού εισήλθε επιτυχώς στις αγορές των ΗΠΑ και της Ευρώπης με τους Νιου Γιορκ Red Bulls και τη Red Bull Ζάλτσμπουργκ, η εταιρεία του ενεργειακού ποτού επέλεξε να κάνει το ίδιο στη Νότια Αμερική και πιο συγκεκριμένα στη Βραζιλία.

Στο Καμπίνας του Σάο Πάολο γεννήθηκε η Red Bull Μπραζίλ, καθώς η ιδέα ήταν να δημιουργηθεί μια δύναμη τόσο στο εγχώριο όσο και στο Διεθνές ποδόσφαιρο  όπως έγινε με τους άλλους δύο σύλλογους. Ωστόσο αυτό δεν ήταν τόσο εύκολο όσο είχε αρχικά προγραμματιστεί.

Η επένδυση τους φάνηκε. Παρά το γεγονός ότι ήταν ομάδα τέταρτης κατηγορίας, η συμμετοχή του συλλόγου στο Paulistao και η ικανότητα να πληρώνει καλούς μισθούς κατά τη διάρκειά του προσέλκυσε καλούς παίκτες και η επιτυχία (ή τουλάχιστον μερική] εμφανίστηκε άμεσα στον αγωνιστικό χώρο.

Μετέβησαν στην Α2 (Δεύτερη Κατηγορία) του Paulistao το 2010, πριν ανέβουν στην A1 το 2014 και φτάσουν εν τέλει στα προημιτελικά της διοργάνωσης όπου έχασαν από τη Σάο Πάολο. Έδωσαν επίσης και ένα καλό απολογισμό σε κάποιο βαθμό και στο κύπελλο Βραζιλίας.

Άφηναν κάποιες υποσχέσεις όμως μέχρι το 2019 η ομάδα παρέμενε στην τέταρτη κατηγορία του Βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου και απλώς ένας "παίκτης" στο Paulistao. Οι ιδιοκτήτες της Red Bull αντέδρασαν γρήγορα καθώς δεν έμειναν ικανοποιημένοι με τα αποτελέσματα της επένδυσής τους και επέλεξαν ένα διαφορετικό πρότζεκτ.

Εδώ μπλέκονται οι δύο ιστορίες. Μετά από προσεκτική έρευνα, η Red Bull κατάφερε να συμφωνήσει σε μια συνεργασία με την Ατλέτικο Μπραγκαντίνο, η οποία όπως αναφέρθηκε παραπάνω μόλις επέστρεψε στη Serie B όντας μακριά από τα καλύτερά της χρόνια. Έτσι ξαφνικά τα πάντα άλλαξαν για έναν ταλαιπωρημένο οπαδό.

Μόλις ένα μήνα μετά την εξαγορά τους, η Red Bull διοχέτευσε ένα τεράστιο χρηματικό ποσό (για τα δεδομένα του Βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου δηλαδή) στο στάδιο Estadio Nabi Abi Chedid. Ο χλοοτάπητας ανακαινίστηκε όπως και τα αποδυτήρια βαζοντας και κλιματισμό, ενώ τοποθετήθηκαν και καινούργιοι πάγκοι για το προσωπικό και τους αναπληρωματικούς. Θεωρήθηκε ως το πρώτο στάδιο ενός επενδυτικού σχεδίου υποδομής που είχε προγραμματιστεί να κοστίσει περίπου 8,5 εκατομμύρια δολάρια.

Στον αγωνιστικό χώρο η πρόοδος ήταν γρήγορη. Η οικονομική ικανότητα και η βαριά αναλυτική στρατολόγηση της ομάδας αποδείχθηκαν ήσσονος σημασίας, καθώς παίκτες όπως ο Claudinho, ο Ytalo και ο Leo Ortiz μετακόμισαν από τη Red Bull Μπραζίλ στη Μπραγκαντίνο και αποδείχθηκαν ζωτικής σημασίας καθώς η χρονιά της στη Serie B έγινε μια τυπική διαδικασία.

Ο Ytalo σημείωσε 13 τέρματα ενώ ο Claudinho ψηφίστηκε Παίκτης της χρονιάς με 11 ασίστ, καθώς η ομάδα σήκωσε τον τίτλο στο τέλος του 2019 με επτά βαθμούς διαφορά από τη δεύτερη Σπορτ Ρεσίφε

Η πρώτη της χρονιά στη Serie A με το νέο καθεστώς έφερε και άλλα επιτεύγματα. Η άνετη κατάληψη της δεκάτης θέσης επανέφερε το σύλλογο στο Sudamericana για πρώτη φορά ύστερα από το 1996. Η περσινή χρονιά κρίθηκε ακόμα πιο εντυπωσιακή, καθώς τερμάτισε στην έκτη θέση εγγυώντας τη παρουσία της στη μεγαλύτερη διοργάνωση της Νοτίου Αμερικής: το Copa Libertadores.

Όμως δεν έμεινε μόνο εκεί. Πέρασε τους ομίλους του Sudamericana φτάνοντας μέχρι τον τελικό, ενώ απέκλεισε συλλόγους όπως η Ιντεπεντιέντε ντελ Βάλε (Κολομβία), η Ροζάριο Σεντράλ (Αργεντινή) και η Λιμπερτάδ (Παραγουάη). Δυστυχώς, έχασε στον τελικό από την Παραναένσε, αλλά έχει σημειωθεί εμφανής πρόοδος.

Πώς συνέβη αυτό μπορεί να διερωτάται κάποιος. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το μοντέλο της Red Bull έχει εφαρμοστεί τόσο γρήγορα ακόμη και σε ένα διαφορετικό τοπίο όπως η Νότια Αμερική. Ένα πολύ εκτεταμένο και καλά διαμορφωμένο τμήμα σκάουτινγκ μαζί με την τεράστια οικονομική δύναμη της εταιρείας είναι τα κλειδιά της επιτυχίας τους.

Το 2020 ο μόνος σύλλογος που ξεπέρασε την "Μπράγκα" οικονομικά ήταν η Φλαμένγκο που είναι η πλουσιότερη ομάδα στη Βραζιλία. Και ενώ είναι πιθανό ότι ο σύλλογος θέλει να αναπτύξει ποδοσφαιριστές για τους μεγαλύτερους ευρωπαίους «αδερφούς» τους σε Γερμανία, ΗΠΑ και Αυστρία, ορισμένα από τα deal που ήταν ζωτικής σημασίας πρέπει να σημειωθούν και να επικροτηθούν.

Αστέρια όπως ο Arthur και ο Bruno Paixedes αποκτήθηκαν από την Παλμέιρας και την Ιντερνασιονάλ αντίστοιχα, με τον πρώτο να μετράει 21 τέρματα και 14 ασίστ πέρυσι. Ο Leo Candido πάρθηκε επίσης από την Παλμέιρας, αν και αρχικά εντάχθηκε στη Red Bull Λειψίας αλλά επέστρεψε στη Μπραγκαντίνο αφού δεν πήρε πολλές ευκαιρίες. 

Ένα άλλο όνομα που έκανε την επιτυχημένη μετάβαση στη Serie A ήταν ο κεντρικός αμυντικός Leo Ortiz, ο οποίος ήταν βασικό συστατικό σε μια καλά λαδωμένη μηχανή τη χρονιά της ανόδου. Προφανώς η ομάδα έχει εξάγει μέρος του ταλέντου που έχει παράγει με το πιο αξιοσημείωτο να είναι ο Claudinho.

Έχοντας καταγράψει 20 γκολ και έξι ασίστ στο ντεμπούτο του στη Serie A, μετακόμισε στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης για 12 εκατ. ευρώ το 2021 και στη Ρωσία συνέχισε να εντυπωσιάζει μέχρι πρότινος. Μερικοί Βραζιλιάνοι φίλαθλοι ήταν λυπημένοι που τον είδαν να φεύγει, με ορισμένους να αναφέρουν ότι είναι  ο καλύτερος Βραζιλιάνος που παρακολούθησαν ποτέ στο πρωτάθλημα τα τελευταία χρόνια κάτι που είναι απόλυτα αποδεκτό.

Φυσικά για μια χώρα με το ποδόσφαιρο τόσο βαθιά ριζωμένο στον πυρήνα της, η εξαγορά της Red Bull δεν έγινε χωρίς διαμάχη και κριτική. Μιας και οι μεγαλύτεροι σύλλογοι της Νοτίου Αμερικής χρειάζεται να πουλήσουν παίκτες για να διατηρηθούν σε θετικό ισοζύγιο, μια τέτοια ιδιωτική επένδυση δεν είναι ευπρόσδεκτη καθώς διαταράσσει μια ήδη ρευστή «ποδοσφαιρική πυραμίδα».

Με την κληρονομιά και την κουλτούρα του ποδοσφαίρου να είναι τόσο πολύτιμη στην Ήπειρο, όσο υπάρχουν τέτοια «franchise» δεν είναι ακριβώς ευπρόσδεκτα με ανοιχτές αγκάλες και δεν θα γίνονταν διαφορετικά ούτε και για τη Μπραγκαντίνο. Λόγια συνηθισμένα όπως: «το κλαμπ έχει χάσει την αληθινή του ταυτότητα» και άλλα πολλά.

Κι όμως, για τους οπαδούς ενός συλλόγου που δεν έχουν δει πολλά, αν μη τι άλλο αυτό ήταν ένα δώρο από ψηλά. Ο Δήμαρχος της πόλης υποσχέθηκε ότι το στάδιο του συλλόγου θα ανακατασκευαστεί με τον καιρό και θα φιλοξενήσει έναν αγώνα Libertadores, ενώ οι οπαδοί συνεχίζουν να καρπώνονται τα οφέλη των παικτών που έχει προσελκύσει ή παράγει ο σύλλογος.

Με σταθερή ταμειακή ροή, φανταστική υποδομή και μερικά από τα καλύτερα τμήματα σκάουτινγκ στη Βραζιλία, η Μπραγκαντίνο θα συνεχίσει να ανεβαίνει στην κορυφή των charts της χώρας και παρόλο που δεν έχει ξεκινήσει πολύ καλά το 2022 εξακολουθεί να είναι μια υπολογίσιμη δύναμη. 

Ακόμα κι αν όχι τώρα ή βραχυπρόθεσμα, σε μακροπρόθεσμη βάση σίγουρα η Red Bull Μπραγκαντίνο θα είναι ένα μεγάλο όνομα στο Βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο.