Παλέρμο: Παγκόσμιοι πρωταθλητές, καλτ φιγούρες και οικονομικές καταστροφές

 

Πολλές αλλαγές έχουν συμβεί στη Παλέρμο. Όχι μόνο αυτό το καλοκαίρι αλλά σε όλη την 120χρονη ιστορία τους, που περιστασιακά ανεβαίνουν ψηλά πριν από την οικονομική τους πτώση. 

Μια ταραχώδης δεκαετία πέρασε και φαίνεται ότι το κλαμπ της Σικελίας θα μπορεί τώρα να κοιτάζει ένα λαμπρότερο μέλλον. Συμμετέχοντας ξανά στη Serie B και όντας το νεότερο μέλος του «City Football Group», μια περίοδος σχετικής οικονομικής σταθερότητας πηγάζει στον ορίζοντα.

Κατανοητά αυτή η αγορά θα διχάσει τις απόψεις. Από τη μία πλευρά, οι οπαδοί της Παλέρμο μπορεί σύντομα να δουν ξανά επιτυχίες και να γίνουν βασικός πυλώνας στη Serie A. Αντίθετα, μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελούν πλέον απλώς μέρος του γκρουπ της «City» και να ακολουθήσουν παρόμοια πορεία όπως η Τρουά της Γαλλίας, συμπεριλαμβανομένης της απόκτησης παρόμοιου αριθμού νέων παικτών της Μάντσεστερ Σίτι ως δανεικοί.

Πριν από μια δεκαπενταετία, θα ήταν δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι η Παλέρμο αγοράστηκε για ένα σχετικά μικρό ποσό περίπου 12 εκατομμυρίων ευρώ και έγινε ένα μικρό μέρος μιας πολύ ευρύτερης ποδοσφαιρικής επιχείρησης. Ωστόσο, οι οικονομικές δυσκολίες οδήγησαν τη Παλέρμο να πέσει στη Serie C και στη Serie D. Μια έντονη αντίθεση με μια εποχή όχι πολύ παλιά, όταν παίκτες όπως ο Edinson Cavani, ο Javier Pastore, ο Andrea Barzagli και ο Fabrizio Miccoli φορούσαν τις ροζ φανέλες του Σικελικού συλλόγου και αγωνίζονταν στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Από την επίσημη ίδρυση του συλλόγου το 1900, η ​​Παλέρμο ανέβηκε τις κατηγορίες και έφτασε στη Serie A για πρώτη φορά το 1932. Εκεί παρέμεινε για τέσσερα χρόνια, έως ότου χτύπησε ο υποβιβασμός και η δεκαετία του '40 έφερε οικονομικά προβλήματα και συγχωνεύσεις. Ένα κοινό θέμα σε όλη την ποδοσφαιρική ιστορία του Παλέρμο.

Μέχρι το 1970 ανεβοκατέβαινε μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης κατηγορίας, ωστόσο στο υπόλοιπο του 20ου αιώνα, ήταν η Serie B και η Serie C όπου βρισκόταν πάντα η Παλέρμο. Εκτός από μια χρονιά χωρίς καμία συμμετοχή, τη σεζόν 1986/87 όταν η αποβολή από το πρωτάθλημα ακολούθησε η οικονομική καταστροφή πριν επανεκκινούσε ξανά στη Serie C2 το 1987.

Ωστόσο τα πράγματα άλλαξαν μετά την αλλαγή της χιλιετίας. Ο επιχειρηματίας Maurizio Zamparini αγόρασε τον σύλλογο το καλοκαίρι του 2002 και δήλωσε πως επιθυμούσε να φέρει τη μεγάλη σκηνή πίσω στο Παλέρμο.

Αν και δεν το πέτυχε την πρώτη χρονιά της ιδιοκτησίας του, η αναμονή για να αγωνιστεί στο Campionato δεν ήταν μεγάλη και αυτό που ακολούθησε τα επόμενα δέκα περίπου χρόνια έμελλε να είναι η πιο σταθερή περίοδος στις υψηλές θέσεις της Serie A και τη διαρκή παρουσία στην Ευρώπη. Αν και αυτό σύντομα θα κατέρρεε, μιας και καταστράφηκε και από άλλα οικονομικά προβλήματα που επανέφεραν το ποδόσφαιρο της Παλέρμο στη Serie D.

Η αλλαγή ήταν ένα σταθερό θέμα σε όλη την ιστορία όχι μόνο του συλλόγου, αλλά και της πόλης και του νησιού. Κατοικημένο στο βορειοδυτικό άκρο της Σικελίας, Ρωμαίοι, Έλληνες και Άραβες ελέγχουν ο καθένας τμήματα του πολιορκημένου νησιού της Μεσογείου. Οι κατακτήσεις από τους Νορμανδούς και τους Ισπανούς έχουν επίσης προστεθεί στην ιστορία του.

Πλούσιο σε πολιτισμό, οι τουρίστες συρρέουν στην πόλη της Σικελίας σε μεγάλες εκτάσεις για να γνωρίσουν την ποικιλόμορφη αρχιτεκτονική που κάνει το Παλέρμο ξεχωριστό. Η ποικιλομορφία και η πολυπολιτισμικότητα της Σικελίας επέτρεψε στους ανθρώπους να ενωθούν με την ταυτότητα του Σικελού και να υπερηφανεύονται για αυτό.

Οι οικονομικές αντιθέσεις μεταξύ της βόρειας Ιταλίας και του νότου είναι από καιρό γνωστές και τροφοδοτούν στερεότυπα, τα οποία επεκτείνονται και στο ποδόσφαιρο με τους διάσημους συλλόγους του βορρά να είναι συνήθως πιο πλούσιοι οικονομικά.

Οι σημαίες της Σικελίας κοσμούν το Stadio Renzo Barbera, υποδηλώνοντας την περήφανη ταυτότητα με την οποία συνδέονται οι ντόπιοι. Παρά τον έντονο ανταγωνισμό με την Κατάνια - που εδρεύει  στα ανατολικά του νησιού - οι οπαδοί και των δύο συλλόγων είναι ένθερμοι πρωταθλητές της Σικελίας και είναι κατανοητό δεδομένου του μοναδικού μείγματος πολιτισμών που συνδυάζονται στους Σικελούς.

Όντας ξεχωριστή και αποκομμένη από την υπόλοιπη Ιταλία, η ταυτότητα της Σικελίας είναι ισχυρή μέσα στο γήπεδο. Συνθήματα που εκφράζουν δυσαρέσκεια και κριτική για τη βόρεια Ιταλία αντηχούν, καθώς τα παράπονα είναι ακόμα πολύ παρόντα. Αυτό αντικατοπτρίζει και την ευρύτερη κοινωνία της Σικελίας να αισθάνεται εγκαταλελειμμένη από την Ιταλία, με το ποδόσφαιρο να ενισχύει τις οικονομικές και πολιτικές αντιλήψεις.

Ας επανέλθουμε στα αγωνιστικά ζητήματα  και όταν επέστρεψε στη Serie A το 2004 για πρώτη φορά από το 1973, η Παλέρμο προσαρμόστηκε γρήγορα στο περιβάλλον της. Ολοκληρώνοντας τη σεζόν 2004/05 στην έκτη θέση και εξασφαλίζοντας την πρόκριση για το κύπελλο UEFA, είναι δίκαιο να πούμε ότι το διαχειρίστηκαν καλά και δεν ήταν ένα είδος τύχης.

Οι επόμενες δύο χρονιές θα ακολουθήσουν με παρόμοιο τρόπο, με τον σύλλογο να τερματίζει στην πέμπτη και έκτη θέση. Αυτές οι τρεις πρώτες χρονιές της Serie A στο Stadio Renzo Barbera οδήγησαν όλες με έξοδο στην Ευρώπη, με την πιο επιτυχημένη πορεία να είναι το Κύπελλο UEFA το 2005/06, όπου έφτασαν στους «16» της διοργάνωσης.

Παγκόσμιοι πρωταθλητές με τη Squadra Azzurra όπως ο Andrea Barzagli, ο Luca Toni και ο Fabio Grosso, βοήθησαν πραγματικά τον σύλλογο να εδραιωθεί στην κορυφαία κατηγορία. Ήταν εκείνη τη σεζόν που ο Toni έπεσε στα φώτα της δημοσιότητας, σκοράροντας 20 φορές στο πρωτάθλημα σε 35 εμφανίσεις, αποδεικνύοντας πόσο κυνικός θα μπορούσε να γίνει.

Αν και ο Toni κάθισε στους «Rosanero» μόνο για δύο χρόνια, ο αντίκτυπός του κράτησε πολύ περισσότερο και μετά την αποχώρησή του το καλοκαίρι του 2005, οι μεταγραφές που τον αντικατέστησαν δεν ταίριαξαν. Παρόλα αυτά, η Παλέρμο τελείωσε τη χρονιά στην πέμπτη θέση, αν και ακόμη και σε αυτήν την χρονιά ο σύλλογος πάλεψε να βρει σταθερότητα αλλάζοντας δύο προπονητές στη πορεία.

Η Παλέρμο βρισκόταν τώρα σε ένα σημείο της ιστορίας της όπου ακόμη και αν πουλούσε παίκτες αστέρια, μπορούσε να διαπρέψει στην Ευρώπη, όπως φάνηκε τη σεζόν 2006/07. Ο Fabio Grosso πουλήθηκε στην Ίντερ μετά από το νικητήριο πέναλτι εναντίον της Γαλλίας στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006.

Ωστόσο, η Παλέρμο χρησιμοποίησε αυτά τα χρήματα για να επενδύσει σε μια ομάδα που τερμάτισε ξανά πέμπτη και προκρίθηκε ξανά στο Κύπελλο UEFA. Οι Σικελοί πλέον καθιερώθηκαν ανάμεσα στις κορυφαίες ιταλικές ομάδες και έδειχναν σημάδια ότι θα ήταν εδώ για πολλά ακόμη χρόνια.

Τα χρόνια που ακολούθησαν όχι μόνο είδαμε σταθερότητα, αλλά και μια ομάδα που συνεχώς εξελίσσεται και προσθέτει ποιότητα στους νέους της. Για παράδειγμα, η άφιξη του Edinson Cavani το 2007 και στη συνέχεια των Simon Kjær, Javier Pastore και Josip Iličić σε μεταγενέστερες ημερομηνίες επιβεβαιώνουν την επιτυχία της Παλέρμο στον εντοπισμό παικτών που θα μπορούσαν να προσθέσουν αμέσως λάμψη και στη συνέχεια να πωληθούν σε σχετικά υψηλή τιμή. Πιο πρόσφατα παραδείγματα περιλαμβάνουν τον Paulo Dybala και τον Andrea Belotti.

Ο ιδιοκτήτης, Zamparini δεσμεύτηκε να φέρει το Champions League στο Renzo Barbera, ωστόσο η πέμπτη θέση και το Europa League ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να επιτευχθεί το 2005/06, το 2006/07 και το 2009/10 με την τελευταία σεζόν ο Cavani, ο Pastore και ο Kjær να κατέχουν σημαντικούς ρόλους, καθώς και ο τερματοφύλακας Salvatore Sirigu και ο αρχηγός Fabrizio Miccoli.

Από το 2009/10 παρατηρείται μια σταθερή πτώση. Η σεζόν 2012/13 ήταν η ένατη συνεχόμενη της Παλέρμο στη κορυφαία κατηγορία και η τελευταία της παράλληλα. Αυτό σήμανε το τέλος μιας αξιοσημείωτης εννιάχρονης περιόδου στη Serie A.

Οι πολλές παρουσίες στο Europa League και οι συναρπαστικές πορείες στο Coppa Italia ήταν κάτι το σύνηθες, άρα μια κατάληψη θέσης εκτός Ευρώπης έφερε την απογοήτευση. Μια ομάδα γεμάτο με καλτ ήρωες, σκόρερ του Παγκοσμίου Κυπέλλου και λαμπρά ταλέντα του αθλήματος έφεραν θριάμβους και θαυμασμό σε μια γωνιά ενός φτωχού νησιού.

Τον τελευταίο καιρό η Παλέρμο συνέχισε την τάση των ιταλικών συλλόγων να δυσκολεύονται με τα οικονομικά και μετά την εκδίωξή τους από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο το καλοκαίρι του 2019, έγιναν πολύ γρήγορα δεκτοί στα επαγγελματικά πρωταθλήματα ως αναγεννημένος σύλλογος. Ακολούθησε μια απευθείας άνοδος από τη Serie D και δύο χρόνια αργότερα, αρχίζουν να παίζουν από απόψε στη Serie B υπό νέα ιδιοκτησία.

Όπως είναι λογικό υπάρχει ένας αναζωογονημένος ενθουσιασμός γύρω από την πιθανότητα του τι θα μπορούσε να πετύχει το Παλέρμο τα επόμενα χρόνια, καθώς και μια ελπίδα για επιστροφή των Ευρωπαϊκών βραδιών αν και το τυπικό χάος φαίνεται να συνεχίζεται, ακόμη και υπό το νέο καθεστώς. Ο προπονητής Silvio Baldini και ο αθλητικός διευθυντής Renzo Castagnini παραιτήθηκαν και οι δύο, με τον Baldini να σηματοδοτεί ίσως ότι οι νέοι ιδιοκτήτες έπαιρναν αποφάσεις και ενέργειες χωρίς να τον συμβουλευτούν.

Έτσι, η ενθουσιώδης ατμόσφαιρα που αναπτύχθηκε μετά την εξαγορά του «City Group» έχει ήδη αντικατασταθεί από τον τρόμο για την επόμενη σεζόν. Ακόμη δείχνει πώς το «City Group» δεν μπορεί απλώς να μπει σε ένα παρακμιακό κλαμπ και να το κάνει ένα "κόσμημα", το οποίο θα λειτουργεί για να συνεισφέρει στη δημιουργία κερδών και να φέρει μια πιο παγκόσμια απήχηση.

Η ποδοσφαιρική ιστορία της Παλέρμο φαίνεται να αντανακλά στη συνεχή αλλαγή που περνάει η ίδια η Σικελία, με οικονομικά προβλήματα, αποβολές από το πρωτάθλημα και μια περιστρεφόμενη πόρτα στη διοίκηση να είναι το είδος των ειδήσεων που συνδέονται με τον σύλλογο της πόλης.

 Ίσως τώρα να υπάρχει απλώς η ευκαιρία για κάποια σταθερότητα και εστίαση στα αγωνιστικά θέματα.